มีอะไรที่กว้างใหญ่ กล่าวแทนใจแม่ได้บ้างหนอ..

ลูกเอ๋ย...

แม่ตกลงไปในหลุมแห่งกิเลสเรียบร้อยแล้วหละ ..
หลุมนี้หาใช่อื่นใด .... แม่กำลังคลุ้มคลั่งในใจเงียบๆ ที่จะหาทางผลิตของใช้เพื่อหนูจากมือแม่เอง

เรื่องที่รบกวนจิตใจแม่คือ .. ทุกอย่างเป็นเรื่องใหม่สำหรับแม่
ภาษาคือ ตัวปัญหา แม่เปิดหนังสือที่ซื้อมาทุกวัน
พยายามศึกษาลักษณะผ้าต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเขาใช้คำทับศัพท์
อันซึ่งเป็นสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับแม่เชียว

เราไม่สามารถค้นหาจากดิคชันนารี่ได้ แต่ต้องสอบถามจากผู้รู้
การเข้าไปใช้เวบบอร์ดของเกาหลีในอินเตอร์เนต
แม่คงต้องปลอมตัวเป็นแม่บ้านเกาหลีตัวจริง ซึ่งแม่ทำไม่ได้เสียที

อ้อ .. หนูรู้มั้ย เวบบอร์ดนี้น่ะ พ่อเขาปลอมตัวเป็นแม่ไปเล่นมานานแล้ว
วันดีคืนดีก็เอารูปแม่ที่ถ่ายกับพุงที่มีหนูไปลง
แกบอกว่า สนุกดี .. แต่ไม่เห็นพ่อแกจะมาสอนอะไรแม่เลย
นอกจากทำให้แกมีข้อมูลมาเถียงกับแม่
หรือถ้าแม่ขอร้องให้พ่อช่วยสอบถามเรื่องบางเรื่องให้ เวบบอร์ดนี้แหละคือที่พึ่งของแก

อย่างน้อย แม่คิดว่า ก็ดีอยู่อย่าง การนั่งฟังผู้หญิงคนอื่นเขาคุยกัน จะทำให้พ่อเข้าใจผู้หญิงมีครรภ์ในบ้านมากขึ้น

วกกลับมาเรื่องเดิม ..
งานควิลท์ของแม่ .. ยังไม่จบชั้นเรียนเบสิค แต่หากแม่อยากผลิตของใช้สำหรับลูก
อันได้แก่ กระเป๋าผ้าอ้อมใบใหญ่ ผ้าห่มสวยจังของหนู และอีกหลายชิ้นเหล่านี้
แม่ต้องจ่ายค่าเรียนเพิ่ม ... อีกคอร์สหนึ่ง
ค่าวัสดุอุปกรณ์ต่างหาก ....
แม่นะแม่ ทำไมขี้เหนียวอย่างนี้ ..

แม่고민คิดทวนไปทวนมาพร้อมกับ เสิร์ชหาในอินเตอร์เนตไปด้วย
นั่นไง แพคเกจต่างๆในอินเตอร์เนตมีเยอะแยะเลย ราคาก็พอๆกับที่อาจารย์ขายให้
คือแพงมหาโหด ...

คนเรานี่หากินกับความรักนะลูกนะ ... พวกบรรดาของใช้แม่และเด็กนี่แพงจัดแบบหูดับ ริดสีดวงระเบิดเลยลูก

แม่พยายามลองค้นหาวิธีหาซื้อผ้าเอาเอง ซึ่งถ้าเป็นผ้าคอตตอนธรรมดา ไม่ยากเลย
แต่นี่หนูกำลังจะเกิดมาในช่วงที่อากาศยังไม่อุ่นเต็มที่
ผ้าบางชนิด -ซึ่งแม้แต่ภาษาไทยเองแม่ก็ยังไม่รู้จักเลย-
จำเป็นสำหรับหนูเสมอ เช่นผ้าห่อตัว

แม่ชวนพ่อหาร้านตัดเย็บ หรือสอนตัดเย็บ แล้วเดินเข้าไปให้เจ้าของร้านเขางงๆ
ถามคำถามตะกุกตะกัก
สุดท้าย .... ทำให้แม่อยากได้จักรเย็บผ้าขึ้นมาอีก

พ่อเขาไม่เกี่ยงเลยนะลูก
ถ้าแม่บ่นอยากได้ พ่อจะทวนคำถามครั้งที่สามร้อยเจ็ดสิบห้าว่า
"ซื้อให้เอาไหม? "
พ่อลีลา ลองใจ(ขี้เหนียว)ของแม่ หรือเปล่าหนอ .. ไม่เห็นซื้อให้สักทีน่ะ

แต่นะหนู ... ลูกเอ๋ย แม่ยังใช้จักรไม่เป็นเลยสักนิด
กลัวโดนจักรเย็บผ้ากัดเอาจริงๆ
เห็นทีต้องไปขอลองใช้จากบ้านเพื่อนพ่อเขาแล้วหละ

ทุกครั้งที่ปิดคอมพ์ แม่ก็จะนึกอยากหาอยากค้นอยากดูบรรดางานฝีมือในทุกมุมเกาหลี
หรือค้นหาผ้าชนิดที่แม่ต้องการ - ซึ่งยังหาไม่ได้เสียที

ทำไมแม่ไม่ถามอาจารย์สอนควิลท์น่ะเหรอ .. ?
แม่กลัวอาจารย์แกสูบเลือดน่ะลูก
เลือดปูเลือดกุ้งอย่างแม่ เท่าที่ผ่านมา ที่บังอาจไปนั่งทำงานควิลท์ชั้นดีกับคุณๆเขาก็มากอยู่แล้ว
แม่ไม่กล้าคุยให้ใครฟังเลย กลัวเขาว่าแม่เวอร์จัง

เข้ามาบ่นให้หนูฟัง ว่าแม่กำลังอยู่ในขั้นตอนเดียวกับตอนช่วงอยากทำเค้กทำขนมใหม่ๆเลย
ตอนนั้นแม่ไม่รู้อีกน่ะแหละว่าจะไปหาซื้ออุปกรณ์ได้ที่ไหน
หลังจากมั่วหาตามมาร์ท ลองทำแบบขาดบางอย่าง
อร่อยบ้างไม่ได้ความบ้าง
ในที่สุด แม่กลั้นใจเดินเข้าร้านขนมปังแล้วถามว่า "อุปกรณ์วัตถุดิบการทำเค้กหาซื้อได้ทีไหนคะ"
ดีใจที่เขาบอกให้โดยไม่อิดเอื้อน ..
แต่งานนี้ กำลังเป็นงานยากกว่านั้นอีก เพราะคนขายผ้าน่ะมีอยู่หลายร้าน
เช่น ที่แม่กำลังนั่งเรียนควิลท์นี่แหละ
แต่ราคายุติธรรมที่เป็นเพื่อนกันนั่น มันอยู่ที่ไหนหนอ ...

แต่ไม่เป็นไรหรอกน่า ..
แม่ปลอบใจตัวเองและหนูด้วย ว่าทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี
แม่ของหนูจะทำได้ คอยดูนะ (ถ้าไม่ท้อเลิกทำเสียก่อนนะ 555)

พรุ่งนี้ ครบรอบวันเกิดแม่ และหนูครบ21สัปดาห์แล้ววันนี้
พรุ่งนี้หนูจะเริ่มรอบสัปดาห์ใหม่ พร้อมกับแม่ที่แก่ลง แต่มีความสุขมากขึ้น ...
แม่มีเรื่องอยากคุยให้หนูฟังอีก ครั้งต่อไปนะจ๊ะ ..

รัก

แม่ผู้ที่กำลังคุ้นเคยกับการนั่งคุยกับพุงตัวเอง ทุกวัน