บอกหนูได้ไหม

ชอนซาจ๊ะ ..

แม่ได้ยินเสมอจากคนท้องทั้งหลาย เกี่ยวกับเรื่องอะไรต่างๆนาๆให้บอกลูก
เช่น อยากคลอดง่ายๆก็ให้บอกลูกให้ออกมาง่ายๆ หรืออะไรก็ตามสารพัด บอกลูกหมด
เราฟังเราก็คล้อยตามด้วยนะ เพราะคนพูดเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ผ่านประสบการณ์มาแล้วทั้งนั้น

แม่กำลังไม่ได้เตรียมตัวคลอดหนู แต่กำลังเตรียมตัว ย้่ายบ้าน เราวุ่นๆกันใช้ได้เลยลูก
แต่ช่วงเวลาของการย้ายนี่ มันจะหวุดหวิดเฉียดฉิวเวลาจังหวะคลอดหนูมาก
แม่นั่งคิดเรื่องนี้ทีไร ก็จะบอกหนูทุกที "ชอนซาอย่าเพิ่งรีบออกมาเร็วเกินไปนะลูก ให้เราย้ายบ้านเสร็จก่อน จนถึงตั้งสติให้ได้ก่อน"

เพราะมีคนทักหลายคนแล้วว่า ท้องแม่ลดต่ำราวกับจะคลอดเร็วอย่างนั้นแหละ

อยากคลอดง่ายก็ บอกหนู
อยากคลอดให้ตรงกับเวลาที่ต้องการก็ บอกหนู

บอกไปแล้ว ก็รู้สึกว่า ผู้ใหญ่นี่เห็นแก่ตัวจัง นึกอะไรก็อยากให้เป็นอย่างที่ตัวนึก
แต่ทำไงดี พ่อกับแม่กำลังประพฤติตัวแบบ เอาตัวเองวางบนความไม่แน่นอนอีกแล้ว
นี่เป็นธรรมชาติของเราสองคน หรือโชคชะตาของเรากันนี่

ตอนนี้แม่ยังคิดเผื่อไม่ออก เช่นว่า หากกำลังขนของกันอยู่ แล้วหนูจะรีบออกมาขึ้นมา
แม่จะให้พ่ออยู่ตรงไหนดี ..

"พ่อๆ พ่อทำงานต่อไปนะ แม่ไปคลอดก่อน" ว่าแล้วก็จับแท็กซี่บึ่งไป เหมือนกับว่า การไปคลอดคือการไปส้วมน่ะแหละ
หรือว่า ต้องให้พ่อหยุดทุกอย่างกลางคันแล้ว ไปกับแม่ ซึ่งอันนี้เราิคิดยาก เพราะเราต้องว่าจ้างบ.และรถมาขนย้ายของให้แล้ว
ถ้าพ่อไม่อยู่กับเขา แล้วการขนย้ายจะดำเนินเสร็จได้อย่างไร

หรือว่า ถ้าหนู เกิดอยากช่วยมาก จะเร่งให้แม่เบ่งให้ก่อนวันขนย้าย วันหรือสองวัน
อย่างนั้น แม่ก็คงนอนแจกหมูทองอยู่รพ.คนเดียว แล้วให้พ่อจัดการไป
พอกลับมา แม่ก็หาอะไรไม่เจอเลย เพราะพ่อจะจำไม่ได้เลย ว่าอะไรอยู่ตรงไหน
..

ดังนั้น ดีที่สุด หรือหลังจากขนย้ายสักเล็กน้อย ให้อย่างน้อยแม่พอจัดเอาข้าวของของหนูมาวางไว้ในที่มองเห็นก่อน
ส่วนเครื่องประทังชีวิตที่เหลือ รอไปอีกสักสามเดือน ค่อยเรียบร้อย

ทั้งหลายนั่นแหละ แม่คิดล่วงหน้าไม่ออกเลย

ช่วงนี้ เป็นช่วงที่จะมีคนมาดูบ้านเราด้วย
เมื่อกี้ แม่ล้มลงนอนได้ไม่ถึงห้านาที พ่อโทรมาบอกว่าจะมาดูบ้านกันอีกแล้ว
ต้องตัดใจลุกออกมา เก็บอะไรที่รกหูรกตาอยู่ออก

บางอย่างไม่รก ก็ต้องเก็บ เช่น แม่พบว่า การปูคาร์เพ็ทหน้าโซฟา จะทำให้บ้านดูเล็กลง
แต่ถ้าไม่มี บ้านจะดูกว้างขึ้นมาทันตา
เลยเก็บซะ .. ทำทุกอย่างเสร็จ ปิดสวิทช์เครื่องดูดฝุ่น เขาก็เคาะประตูพอดี

แม่เปิดประตูหน้าต่างทุกบาน ทิ้งไว้อยู่แล้ว ให้บ้านดูสว่าง และโชว์ทิวทัศน์ของบ้านริมทะเลของเรา
แต่นายหน้าที่พาคนมาก็ยังมาเปิดสวิทช์ไฟ หมดทุกดวงอีก
นี่แหละหนา การขายของ เราต้องพรีเซนต์ให้เต็มที่เลยลูก

ได้ผลนะ คนมาดูบ้านเอ่ยปากพอใจทันที คุณนายหน้ารีบพาไปชมห้องเด็กที่เราเตรียมรอหนูไว้ ตั้งแต่เมื่อเราย้ายเข้ามา
วอลล์เปเปอร์ สีสันสุดสวยที่มันไม่ได้มีโอกาสพบหน้าหนูสักที ยังสดใหม่ ไม่ได้ใช้ ไม่เปรอะเปื้อน
แม้ว่าของในห้องนั้นจะรก เพราะไำม่ได้จัดเก็บ
แต่เขาก็ต้องการโชว์เลยว่า เผื่อเตะใจลูกค้า

แล้วบ้านใหม่ที่เราจะย้ายเข้าไปนั่น คงยังไม่สามารถรีบทำห้องสีสดๆให้หนูได้ทันทีหรอกลูก
เพราะเราเงินหมด จริงๆแล้วต้องบอกว่า เราเงินไม่พอต่างหาก


เมื่อวาน แม่เห็นเด็กเพิ่งคลอดคนหนึ่ง อายุได้ 100วันพอดี
แม่เห็นแล้วละเมอ เพ้อพก ทำไมสวยงามอย่างนี้ ..
ถ้าเราเห็นหนู เราก็คงมีแรงอย่างนี้แน่ๆ

วันก่อน เราได้รูปหนูจากกล้องอุลตร้าแมนชิ้นล่าสุด
หนูหน้ากลมเด้ง จมูกบานแฉ่ง มีหนวดขาวๆเหนือริมฝีปากด้วย พ่อหนูโวยวายลั่น
ตั้งแต่วันนั้นมา แม่ก็นั่งสังเกตุชาวบ้านเขาไปทั่ว ว่าถ้าจมูกบานแฉ่งนี่แล้วจะออกมาหน้าตายังไง

ทุกอย่างมาจบลงที่หนูน้อย 100วันนั่น จะออกมายังไง แม่เชื่อว่าหนูก็ต้องสวยงามอย่างนี้แน่นอน
แค่เห็นหนู พ่อกับแม่คงมีแรงหาเงินมาผ่อนบ้านให้หมดได้
ทำไมธรรมชาติช่างมหัศจรรย์อย่างนี้หนอ
ทำไมเด็กเล็กๆจึงได้มีพลังมหาศาลอย่างนั้น
วิเศษ มหัศจรรย์ สุดยอดการบรรยาย

เมื่อก่อน การทำงานของแม่เป็นเพียงงานทำแก้เบื่อเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าแม่คงต้องทำไปเรื่อยๆแล้วหละนี่
ช่วยพ่อผ่อนบ้านให้เสร็จ เอาแบบช่วยโดยไม่ไกลลูกด้วย แม่จะทำได้เท่าไหร่หนอ
คนรอบๆตัว เขาก็เชียร์ว่า ถ้าปล่อยให้พ่อรับผิดชอบคนเดียว จะหนักมาก
แม่อยากให้ที่นีเ่ป็นเมืองไทย แล้วมีคุณยายมาอยู่ด้วยจริงๆ

เดี๋ยวนี้ แม่ตามหาตัวหนูง่ายมากเลยลูก หนูนอนขดเป็นดุ้นๆอยู่ตรงนี้ เวลาหนูยืดขาออกมาที
จับเท้าได้เลย เวลาหนูปล่อยอารมณ์ผ่อนคลายยืดตัวนานหน่อย แม่รู้สึกเหมือนท้องมันอีลุ่ยฉุยแฉกยังไงไม่รู้

อืมม์ แม่หาคำมาอธิบายไม่ได้น่ะลูก

คิดถึงหนูจ้ะ แต่เราจะเจอกันในเวลาที่เหมาะสมนะ ลูกรัก
2007/1/29