ตื่นเต้นติดต่อกันได้ด้วย

ชอนซาจ๋า ..

เมื่อวานแม่ตั้งใจอ่านเรื่อง"การเตรียมตัวคลอด"จากบล็อก กั๊ตจัง อย่างตั้งใจ
เหมือนอ่านสรุปบทเรียนที่ต้อง เตรียมตัวเข้าสอบ
แล้ววันทั้งวันก็วุ่นกับเรื่องโทรศัพท์หาคุณยาย
ที่กำลังแพ็คของ วิ่งหาซื้อของ เพื่อเตรียมตัวออกเดินทางคืนนี้

ขอยอมรับว่า แม่ตื่นเต้นกับการเดินทางของคุณยาย
มากกว่าเรื่องใกล้คลอดซะอีก

หรือว่า ใกล้คลอด แต่ยังไม่เห็นอะไรเปลี่ยนแปลง
เลยยังไม่รู้จึ๊ก เหมือนไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

ตกค่ำ นั่งทานข้าวอยู่ดีๆ
มันปวดท้องต่ำขึ้นมา พร้อมภาวะ อาการท้องแข็งปั้ก
ตกใจมาก รีบโทรเรียกพ่อกลับมาเร็วๆ
รีบโทรถามผู้มีประสบการณ์ ว่า ที่ว่าปวดน่ะ มันปวดยังไงนะ

ยังไงก็ตาม แม่อธิบายไม่ถูก อีกน่ะหละ ว่าที่เพิ่งปวดไปน่ะ ใช่หรือเปล่า

ไม่มีใครว่างคุยด้วย เพื่อคลายความกังวลของแม่สักคน
เลยกินข้าว แล้วต่อด้วยเก็บล้าง
เอ้า เจ็บอีกเป็นพักๆ ท้องแข็งเป็นพักๆ ให้น่ากลัวยิ่งนัก

สักพัก โทรศัพท์ที่ว่าจะโทรกลับก็โทรมา

ระยะนั้น ท้องก็ยังปวดสลับหาย
แม่เหลือบมองนาฬิกาแบบคร่าวๆ
ประมาณ สิบห้านาทีได้ มั้ง
อุ๊ย ตาย ทำไมมันถี่งิ๊อ่ะ

แต่ความรู้สึกลึกๆ บอกว่า หนูยังไม่ออกมาตอนนี้หรอก
คิดว่า กำลังอยู่ในช่วงการเตรียมมากกว่า
พอพ่อกลับมาแล้ว แม่ก็สบายใจ
แม้จะยังปวดท้องเจ็บท้อง สลับเป็นช่วงๆ แต่ก็คิดว่าน่าจะยังไม่

พอหลับแล้ว แม่หลับสนิทโลดตลอดคืนอย่างเคย
มีความรู้สึกที่ไม่รู้ว่า เกี่ยวกับอาการปวดท้องหรือเปล่า
ว่า แม่รู้แล้วว่า ที่ทำให้แม่ใกล้คลอดทั้งหลายเจ็บท้องเจียนตาย
นั้นเป็นฉันใด ..

สงสัยแม่คง เกิดอาการเจ็บกลางดึกอีก
แต่กำลังนอนหลับอย่างดี เลยไม่รู้สึกตัวอะไร
ถ้าหลับได้โดยไม่โดนรบกวน แบบนี้ คงยังไม่เป็นไรหรอกเนาะ


ชอนซา ต้อนรับคุณยายเหรอ แม่หละตื่นเต้นเชียว
หรือว่า แม่ื่ตื่นเต้น หนูเลยตื่นเต้นด้วย

อยากเห็นหนูเร็วๆจังแล้ว ..
2007/3/8