เร็วไปก็ไม่ว่า ช้าไปจะไม่ดี

ลูกจ๊ะ..

เราไม่ค่อยทรมานกับการรอคอยเวลาไปหาหมอบ่อยนัก
แต่วันนี้ แม่เกือบเซ็งจัด

อารมณ์เซ็ง รึจะอารมณ์อะไรก็ตาม
เพิ่งจับได้ว่า หากเรายอมแสดงมันออกมาแล้วหละก็
มันจะเหมือนดอกไม้บาน ที่หยุดยากจริงๆ
แล้วอารมณ์ก็จะเลยขอบเขต ควบคุมยาก

หากเซ็งแล้วนั่งเฉยๆ ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่หากลุกมาเริ่มบ่นหละก็ จิตใจจะเริ่มหงุดหงิด
แล้วก็จะมีอาการมากขึ้น มากขึ้น

รอนานน่ะลูก หมอเขาติดตรวจอะไรไม่รู้
เรารอนานถึงชั่วโมงกว่า
พยาบาลทำหน้าเหย๋ๆ ขอโทษเราไม่ถูก
เพราะรู้ว่าอารมณ์เสีย มาก

เรามากันตั้งแต่คนแน่น เต็มคลีนิค
จนคนหายไปหมดแล้ว รวมทั้งคนที่เดินเข้ามาหลังเราอีกโขยงใหญ่

พยาบาลเสนอว่า วันหลังค่อยมาตรวจดีไหม
เพราะการตรวจของนัดนี้ ต้องใช้เวลาประมาณ 15-20นาที
แต่เมื่อวันเสาร์ เรามาเก้อกันรอบนึงแล้วอ่ะ

พ่อเซ็งมาก แต่ไม่แสดงออก

ในที่สุด เราก็ได้รับเชิญ ให้เข้าไปนอนวัดหัวใจลูกพร้อมทั้งวัดความถี่ในการดิ้น
พอแม่ลงนอน หนูก็สะิอึก คุณพยาบาลส่งปุ่มนึงให้กด ถ้ารู้สึกว่าลูกขยับตัว
หนูเล่นสะอีก อึ้กๆ อย่างนี้ แม่กดตามแทบไม่ทันเลย
แล้วอาการอย่างนี้ ต้องกดไหม ?
แม่กดมั่วไปหมด
ตอนหลังจึงได้รู้ว่า หมอเขาเอามาไว้ดูเท่านั้น ว่าแม่รู้สึกหรือเปล่าว่าลูกขยับตัว

โถ .. คุณหมอไม่เคยท้องเองใช่มะคะ
หนูขยับตัวที แม่รู้สึกครากไปหมดเลย

ผลออกมา คุณหมอดูพอใจมาก
บอกว่า แข็งแรงมาก ชอนซาของเรา ..

แล้วหมอก็ตรวจปากมดลูก
แล้วอุลตราซาวด์ต่อเลย
ผลคือ หนูคงออกมาช้ากว่าที่กำหนดสักหน่อย
(ประมาณอาทิตย์นึง)

ความจริงแม่เพิ่งเริ่มรู้สึกเสียวแว๊บๆ ที่ปลายจุกถุงบรรจุหนู
อาการเจ็บหนัก เจ็บถ่วง ก็เพิ่งเริ่มเอาเมื่ออายุ 38สัปดาห์นี่แหละ

ปากมดลูกคงยังเตรียมตัวไม่พร้อม ยังไม่เปิดให้
หรือแม่เดินน้อยไปนะ ..
แต่นี่เฉพาะจัดบ้านก็เดินไปเรื่อยจนเมื่อยบั้นเอวแล้วนะ

อาการกลั้นฉี่ไม่ได้ วันนี้เพิ่งมีเมื่อเช้าเอง
กระปริบตอนจาม ..
หรือว่า นี่เป็นอาการเริ่มของการเลื่อนตัวลงล่างของหนู

ง่วงนอนง่ายขึ้น บ่อยหน่อย แต่นอนไม่นาน
กินไม่มากไม่บ่อยแล้ว
หนูน้ำหนัก 3200 แล้ว มากแล้วหละ

แม่ถามหมอด้วยความห่วงใยในน้ำหนักตัวลูก
คนอื่นเขาอยากให้ลูกออกมาตัวหนักๆ ใหญ่ๆหรือเปล่า
ของแม่อยากได้ลูกตัวพอดีๆ ไม่ใหญ่เกินไป
อยากคลอดหนูง่ายๆ

ใครๆถามว่า ตื่นเต้นไหม ?
แม่คิดว่า ตื่นเต้นน้อยกว่าขึ้นเครื่องบินครั้งแรกซะอีก
กลัวไหม ?
แม่ก็ไม่กลัวอีกหละ
ใจแม่ คิดแต่ว่า จะทำเต็มที่เพื่อหนู
ไม่หวั่นอะไรเลยสักนิด

ตอนนอนตรวจเสียงหัวใจหนู
เตียงข้างๆเขานอนรอคลอด ด้วยเสียงโอดโอยตลอด
แม่คิดว่า แม่จะไม่โอยด้วยเสียงน่าสงสาร
นี่เป็นความตั้งใจแม่่นะ
ถึงเวลาจริงๆ เรามาดูกัน ..

คุณยายตั้งใจจะมาสุดสัปดาห์นี้
ก่อนคลอด สัปดาห์นึง
กลายเป็นคุณยายต้องรอถึงสองสัปดาห์
นี่ดีนะ ที่ซื้อตั๋วสามเดือนเอาไว้


เมื่อวาน กับเมื่อเช้า แม่ลูบคลำหนู บอกหนูตลอดว่า
อย่าเพิ่งรีบออกมานักนะลูก
ให้แม่จัดบ้านให้เสร็จก่อน

พอรู้ว่าจะเลทอย่างนี้
แม่อยากบอกหนูใหม่แล้ว
ว่า ไม่เป็นไร ออกมาตามใจปรารถนาเถอะลูก

แต่ก็ดี แม่จะไ้ด้มีเวลาเตรียมตัวสำหรับการคลอดได้เต็มที่หน่อย
แม่จะเดินจะออกกำลังให้มากขึ้น

พ่อบอกว่า ออกเร็วไปไม่ดีหรอก
พ่อสบายๆนะลูก แ่ค่นี้ ชีวิตที่มีอยู่ของแกก็ยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว

แม่แวะมาบอกหนูแค่ว่า
เอาตามสบายนะลูก
แม่ไม่กลัวหนูมาเร็วไปแล้ว ..
เอาเลยลูก มาเลยอย่างที่หนูต้องการ ..

อยากเจอหน้ากันเร็วๆเหมือนกัน

2007/3/5