Saturday, March 10, 2007

เรารักษาสัญญา ตรงเวลากันเถอะนะ

ชอนซาจ๊ะ ..

แม่ขออนุญาิติวันนึง ขอแม่มีความกังวลหน่อยเถอะ
สัญญาด้วยความรู้สึกลึกๆ ว่า แม่จะหยุดความกังวลเอาไว้เมื่อปิดคอมพ์ ณ วันนี้ลง

ครั้งที่แล้วที่ไปรพ. แม่ได้ยินคุณหมอบอกแม่ว่า หนูอาจจะเลทได้1สัปดาห์
แต่ภาษาเกาหลี 1และ2 เสียงมันคล้ายกันมาก
แม่ฟังว่า 1 ยังลูบพุงบอกหนูทุกวันว่า ออกมาหาแม่เร็วๆ
แต่วันนี้พ่อบอกอย่างชัดเจนว่า หมอพูดว่า 2สัปดาห์

นั่นคือ ระยะเวลามากที่สุดแล้วที่หมอจะยอมให้เราอุ้มท้องไว้ได้

2สัปดาห์ ... แม่จะบ้าตาย

ไม่มีสัญญาณจากหนูเลยเหรอ ว่าจะมาแล้ว
หมอถึงได้ทำร้ายจิตใจแม่ ด้วยตัวเลขอย่างนั้น

พ่อบอกว่า หลังจากนั้นก็อาจจะต้องใช้วิธี การคลอดที่ไม่ธรรมชาติ
คือ 유도분만 แม่้ร้องโวยวาย ว่าไม่ผ่าๆ
พ่อต้องอธิบายว่า ไม่ใช่ผ่า แต่เป็นการใช้ยาเร่งคลอด

แม่ต้องกลับมานั่งวุ่นหน้าคอมพ์ อีกครั้ง
ทำไมการใช้ยาเร่งคลอด ไม่ใช่คลอดธรรมชาิติ
หาไปหามา เจอว่า หลายคนใช้ยาเร่งคลอดแล้ว
แต่ก็ใช่ว่าจะสำเร็จ ..

การใช้ยาเร่งคลอด จะทำให้มดลูกบีบตัวมากกว่าปกติ
ซึ่งแปลว่า ปวดนรก กว่าคนปกติเขาเป็นกัน

แม้ว่าปวดนรกแล้ว ก็ใช่ว่าเด็กจะหลุดผลอยออกมาให้เลย
บางรายปวดฟรี ปากมดลูกไ่ม่เปิด หรือเปิดแต่ไม่เปิดต่อให้
ในทีุ่สุด ก็ต้องจบด้วยการผ่าตัด

แม่อ่านแล้วอยากนอนระทวยตรงนี้

พยายามเสิร์ชหา ว่า มีวิธีการหรือปัจจัยอย่างอื่นช่วยไหม
เพื่อให้เร่งการคลอดได้อย่างเป็นธรรมชาิติ
จะให้แม่เดินวันละกี่กิโล ตอนนี้ยอมแล้วเจ้าค่า
(รู้ไหม ตอนนี้แม่อยากให้ตัวเองเป็นคนที่ขับรถไม่เป็นจังเลย)


แม่ชวนพ่อว่า วันศุกร์นี้ไปหาหมอกัน
นั่งเตรียมหาคำศัพท์ต่างๆ เอาไว้ถามหมอ
เพราะอยากรู้สถานการณ์ของตัวเอง

หนูจ๋า แม่ขอร้องตรงหน้าบล๊อกที่เราคุยกันทุกวันนี่แหละ
ออกมาง่ายๆนะลูก ออกมาให้ราบรื่น
จะให้ดีที่สุด ถ้าหนูเป็นเด็กที่เกิดมาสำหรับพ่อและแม่อย่างที่คิดมาตลอด
อย่าให้ต้องเลยกำหนดเลยนะหนูจ๋า

แม่จะเครียดจริงๆด้วยนะนั่นน่ะ
บ้างก็ว่า ยาเร่งคลอด มีผลข้างเคียงอีก
เอ๊า เอาเข้าไป

ก่อนจะจบความกังวลของแม่วันนี้ จะเล่าเรื่องแห่งความดีของหนูก่อน
ชอนซา แผลงฤทธิ์ ให้พ่อได้รับรางวัลสองชิ้นซ้อน จำได้ไหม ?
ชิ้นหนึ่ง คือคูปอง ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
แต่พ่อนอกจากตาุุถั่ว ความรู้สึกช้าแล้วยังขี้ลืมอีก

ณ วันนี้ เวลาผ่านไป4-5เดือนได้แล้วมั้ง
แม่ไม่มีอะไรให้พ่อกิน จะติดรถไปซื้ออาหาร พ่อก็ไม่ว่างให้อีก
เลยลงเอยที่กินนอกบ้าน
แล้วพ่อก็นึกถึงคูปองนี้ขึ้นมา ..

ระหว่างที่รอให้เจ้าของร้านพิจารณาว่า มาช้าสุดๆอย่างนี้ควรให้ดีหรือไม่
แม่ยืนเอาท้องโตค้ำโต๊ะ ให้เขาเห็นเลย
แล้วเราก็ได้กิน

รู้สึกได้ว่า พ่อเขาเขินมาก ที่มากินฟรี แต่เราไม่ได้เบ่งนี่นา
อาหารเป็นอะไร เราไม่รู้เลย
จนกระทั่ง หม้อใหญ่เบ้อเริ่มยกมาตั้ง
โอ้ววว ..... คือ ต้มยำทะเล เราดีๆนี่เอง
แต่เป็นทะเลยักษ์ค่า ตัวหย่ายๆ เนื้อเต็มๆ
สารพัดทะเลที่เราไม่ค่อยได้กิน (น่าสงสารเนาะ)

ก่อนกิน แม่บอกว่า ชอนซาช่วงนี้กินได้ไม่เยอะนะคะ
แต่พอหม้อยักษ์ถูกยกมาอย่างนี้
ชอนซาคงลืมทุกอย่าง แล้วกระำหน่ำเข้าไปได้ยังไง
เราเอนจอยกับอาหารฟรี มื้อ อภินันทนาการจากชอนซา นี้มาก

ต้องลูบพุงขอบใจชอนซาน้อยกัน อีกหลายครั้งทีเดียว


เอาหละ ... กลับมาที่ประเด็นของเราต่อ
บ้านเรากำลังจะเรียบร้อยแล้ว ถ้าพ่อพอมีเวลาให้อย่างวันนี้
ทุกอย่างรอหนูแล้วหละ ..
ออกมาตามกำหนดนะลูกนะ อีกเจ็ดวันจ้ะ ..

2007/3/10

4 comments:

Peaches + Mom said...

กุ้ง อย่าเครียดมากเรื่องคลอด อย่ามุ่งแต่จะคลอดธรรมชาติมากนัก มันจะเครียดเอา เด็กบางคนไม่อยากออกมาเพราะในพุงแม่สบายที่สุด เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดและสบายที่สุด เขาก็เลยไม่อยากไปไหน แต่พุงแม่น่ะ พอครบ 40 อาทิตย์แล้วก็จะเริ่มมีปฏิกิริยาที่ไม่ดีต่อเด็ก เพราะครบกำหนดแล้วไง ก็เลยมีความจะเป็นที่จะต้องกระตุ้นให้เด็กออกมา คุณแม่บางคน 40 อาทิตย์แล้ว หนูน้อยยังไม่ไปไหนเลย คุณหมอก็มีความจำเป็นต้องผ่า เพราะถ้าหนูน้อยไม่ออกมา สภาพแวดล้อมในพุงที่ว่าดีและปลอดภัยก็เป็นพิษแลฃะอันตรายให้หนูได้เหมือนกัน

หนูชอนซาคงจะเขิน และอาย ก็เลยยังไม่มีทีท่าว่าจะออกมา ส่วนแม่กุ้งก็คงจะตั้งใจมาก ปากมดลูกก็เลยไม่เปิดสักที ทำใจให้สบาย นั่งฝึกหายใจเข้า-ออก และก็ขมิบ(ขอโทษนะ) ลูบพุงวนตามเข็มนาฬิกาด้วยน่ะ เป็นวิธีช่วยกระตุ้นอีกวิธีหนึ่ง นึกออกแค่นี้ เดี๋ยวไปหาไดอารี่ที่เคยจดไว้ก่อน ไม่รู้ไปเก็บไว้ไหน เราย้ายบ้านเราก็แพคทุกอย่างที่เกี่ยวกับตอนท้องลงกล่องหมดเลย ถ้าหาเจอแล้วกุ้งยังไม่คลอดจะเอามาให้อ่านนะ

แต่จำได้ว่า วิธีสุดท้ายที่ได้ผลเกือบทุกราย ก็คือ ให้ทำการบ้านกับพ่อบิลลี่ คุณหมอบอกวิธีเราไว้ เผื่อๆน่ะ เพราะพิชชาหัวโต คุณหมอบอกว่า ถ้าเกิน 40 อาทิตย์ยังไม่มา ก็ให้ทำการบ้านไปเลย แต่เรายังไม่ทันต้องใช้วิธีนี้พิชชาอออกมาเสียก่อน

วิธีการทำการบ้านก็เพราะ พอเรามีความสุข ร่างกายจะหลั่งสารอะไรจำไม่ได้ เรามีความสุขเราก็ผ่อนคลายไง แล้วตอนทำการบ้านปากมดลูกก็เปิดขึ้นเองด้วยตามธรรมชาติของมัน (ขชอโทษนะ อย่าหาว่าทะลึ่งนะ เราว่าตามที่เราเคยรู้มาน่ะ)

ทำใจให้สบายนะ คิดฝในแง่ดีรไว้ว่า กุ้งเป็นคนท้องที่ดีไง สภาพในพุงดีมาก ชอนซาเลยชอบ อิอิอิ

รีอัน ชอน said...

เอิ๊กๆๆๆๆ ขำแม่พิดชาจัง บอกอะไรขอโทษตลอดเลย ไม่ใช่เรื่องหยาบคายเสียหาย เสียหน่อย เรารู้กัน เรารู้กัน อิอิ ;)

ลูบพุงวนขวา นี่มันเกี่ยวกันยังไงอ่ะ ?

ตอนนี้ที่ทำคือพยายาม นอนท่าที่ให้ชอนซาไหลลงเชิงกราน บ่อยที่สุดอ่ะ (ท่าครึ่งนั่งครึ่งนอน- เราเหมาเอาเองจากการอ่านหนังสือ) แต่เพิ่งทำเมื่อคืนเองนะ รู้สึกได้ว่าชอนซาลงต่ำกว่าเดิม จากที่ต่ำอยู่แล้ว

ชอนซาน่ะลง แล้วแต่เหลือแต่รอให้ปากมดลูกเปิด หมอป้าโรสเจ๋งจริง เป็นคำแนะนำที่ดีมาก (วิธีนี้ ความจริงเราเคยเดาเอาเองไว้ด้วยนะ แต่ไม่แน่ใจ 5555 ขำตัวเอง) แล้วก็ไม่รู้เกี่ยวกับที่ร่างกายจะหลั่งสารความสุขอะไร
แต่เดาได้ว่า หากเราเครียดมากไป จะทำให้ทุกอย่างยากขึ้นแน่ๆ

เหตุผลที่มุ่งอยากคลอดธรรมชาตินี่นะ เพราะกลัวโดนผ่าอ่ะ กลัวหายช้า แต่แน่ใจมากว่า อยากเบ่งชอนซา อยากสัมผัสความรู้สึกเวลาเบ่งเค้าออกมา มันคงเป็นความรู้สึกเป็นแม่คนดี
อีกอย่าง เคยดูในวีดีโอที่ผ่าคลอดน่ะ มันแปลกๆมาก เด็กนอนอยู่ดีๆ โดนอุ้มออกมา

ความจริงถ้าจะโดนยาเร่งคลอดนี่ ไม่กลัวหรอก กลัวปากมดลูกไม่เปิดมากกว่าอ่ะ

การเดินนี่ช่วยได้เปล่าอ่ะ ป้าโรส เราได้แต่หวังว่า ยิ่งเดิน ชอนซาจะห้อยลงมามากๆ ทำให้ปากมดลูกยืดบางๆได้ไง

แต่ช่วงนี้ออกเดินไปไหนก็เขิน ใครๆก็จ้องมอง พุงอันใหญ่โตของเรา

ขอบคุณนะจ๊ะ

Gat-chan said...

แหะๆ กำลังจะมาบอกวิธีเดียวกับป้าโรสเลย :P

เคยได้ยินว่าทำการบ้านอาจจะช่วยได้ (ป้าโรสต้องขอโทษด้วยเหรอใช้คำนี้ เราอายเลย เรากำลังจะมาบอกกุ้งว่ามีเซ็กซ์ ฮ่าๆ) เพราะเวลาเราออแกสซั่ม (ขอโทษนะ) มันจะทำให้มดลูกบีบรัดตัว การเดินก็น่าจะช่วยได้นะกุ้ง เราเคยอ่านเจอเค้าแนะนำหลายวิธีเหมือนกัน เดี๋ยวขอไปค้นดูก่อนนะ

รกในพุงเราที่เลี้ยงดูเด็กเนี่ย จะเริ่มเสื่อมเมื่อประมาณวีคที่ 36 ถ้าอายุครรภ์เกิน 42 วีค เค้าจะถือว่าไม่ปลอดภัยกับเด็กแล้ว เพราะว่ารกจะไม่สามารถทำหน้าที่ได้ดี ไม่สามารถ supply ออกซิเจนและส่งผ่านอาหารให้เด็กได้ดี ถ้าเกิน 42 วีคแ้ล้วปกติเ้ค้าเลยมักจะต้องเร่งคลอด

เราว่าอย่างที่นันท์ว่าอ่ะกุ้ง Birth plan เนี่ย เรามีได้ แต่อย่าไปคาดหวังมากนักว่ามันจะสามารถเป็นได้อย่างที่เราหวัง เพราะการคลอดของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน ถ้าเราทำใจยอมรับกับสิ่งที่มันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปจากแผน ที่เราต้องการไปบ้างได้มากเท่าไหร่ เราก็จะ cope กับการคลอดของเราและแฮปปี้กับมันได้มากเท่านั้น ยังไงเราก็ขอให้ชอนซาคลอดได้เองก่อนต้องเร่งคลอดนะ คลอดง่ายๆด้วย :)

Peaches + Mom said...

How are you? If you can please post something before you go to the hospital. If not that's still ok.