แม่อีวิลล์

รีอัน

แม่ยังรักหนูเหมือนเดิม มากกว่าเดิมมากขึ้นทุกวันครับ
หลายครั้งที่แม่นอนกอดหนูในที่นอนแล้ว แม่รู้สึกเหมือนฝันไป ที่มีตัวนุ่มๆอุ่นๆในอ้อมกอดอย่างนี้

แม่อยากจะเบื่อตารางเวลาเหลือเกิน แ่ต่เบื่อไม่ลง
ทุกวันนาฬิกากลายเป็นเพื่อนรักแม่ไปเสียแล้ว ต้องคอยเหลือบมองเสมอ
กะเวลา ให้พอดีที่หนูจะเอื้อให้แม่ทำงานได้
และทิ้งครัวไว้ รกๆเหมือนเดิม ..

ยิ่งตั้งแต่หนูครบ 100 วันตามตำราเกาหลีมานี่
แม่ยิ่งอยากคลานมากขึ้น หนูมีความเป็นตัวเอง มีความต้องการที่แม่เข้าใจยากมากขึ้น
บางวันแม่กลายเป็น อีวิลล์ (แบบเดียวกับแม่พี่พิดชาไปแล้ว) แต่หนูกลับว่าง่ายในอ้อมอุ้มของคนที่ช่วยแม่อุ้ม หนูแกล้งเอาใจให้เขาตายใจใช่ไหมลูก

คนอื่น เช่น พ่อ ไม่ต้องคิดเลย ว่าเขาจะเอาหนูอยู่ได้ยังไง เวลาหนูไม่ได้ดั่งใจ
พ่อไร้หนทางสุดๆ และพ่อก็ไม่พัฒนาการเรื่องความเข้าใจหนูสักเท่าไหร่ด้วย จึงสมน้ำหน้านิดๆ
แม่ว่าแม่เห็นความเปลี่ยนแปลง และการเติบโตของหนู
แม่ว่า หนูโตแล้ว บางที แม่คุยกับหนูว่า หนูไม่ใช่เบบี้เล็กๆแล้วนะ
แม่เพียงหมายถึง เบบี้ที่เพิ่งเกิืดแล้วนอนแย๊กๆในที่นอน ดำเนินการสองอย่างคือกินกับนอนเท่านั้นนะ

ของหนูเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างแล้ว ... กิน นอน เรียนรู้โลก
อันสุดท้ายนี่ ทำให้หนูถีบขาหัวเราะเอิ๊กอ๊าก เมื่อแม่กดเปิดประตู ความจริง แม่หมั่นไส้ลูกนิดหน่อยจริงๆนะ

พัฒนาการทางร่างกายของหนู ที่แม่เพิ่งจับวันเิริ่มต้นได้ชัดๆครั้งแรกคือ เมื่อวานนี้เอง
หนูเริ่มใช้นิ้วหัวแม่มือ กระทำการอย่างเช่นหนีบเสื้อตัวเอง
หรือที่เรียกว่า ดึงทึ้งเสื้อตัวเอง อย่างชัดเจน
โดยเริ่มเมื่อวานนเป็นครั้งแรกและทำท้างงงวัน หลังจากที่ก่อนหน้านี้ เพียงบังเอิญตะปบหยิบของเล่นข้างหน้าบ้าง
กำผ้าเช็ดหน้าที่วางไว้ตรงหน้าบ้าง
แม่สงสัยว่า หนูใช้หัวแม่มือหรือเปล่า มองเห็นไม่ชัดหรอก แต่หนูดึงผมแม่และผมใครๆที่อุ้มอยู่แล้วหละ

วันนี้แม่เริ่มสังเกตว่า เสียงกรอบแกรบของถุงขนมปังทำหนูขยับตัวขณะหลับ และสะดุ้งตกใจขณะพาดบ่าแม่
แม่เลยสอนหนูให้รู้ว่า นี่นะ เสียงพลาสติกพวกนี้ มาจากวัสดุแบบนี้
มีของเล่นหลายตัวที่กดเล่นแล้วมีเสียงกรอบแกรบด้วย แม่เลยเอามือหนูไปกดๆมัน
หนูไม่กดตามแม่เลย แค่กำแล้วยกเข้าปาก .. อีกแล้ว หนูกำลังเริ่มเอาทุกอย่างเข้าปากสินี่ ..

่สิ่งที่แม่ชอบที่สุดในช่วงวัยนี้ของหนูคือ
หนูชอบประสานมือ โดยเอามือหนึ่งจับมือหนึ่งแล้วดึงกันไปดึงกันมา ทุกครั้งที่กินนม
เหมือนเพลิดเพลินสุดกำลังเลยลูก แค่หนูรู้ว่าแม่กำลังจะให้นม หนูก็ประสานมือแล้ว
ครั้งแรกๆ แม่มองแล้วเห็นน่าเอ็นดูจังเลยลูก เหมือนหนุกำลังขอร้องแม่
บางครั้งมือที่ประสานกันนี่แหละ คว้าจับไปทั่ว เสื้อแม่บ้าง บางครั้งหนุหาอะไรไม่เจอ แม่เลยต้องส่งผ้าให้จับ
อีกหน่อย คงติดเป็นนิสัยเวลากินนมแน่เลยลูก จับผ้าบิดไปบิดมา


หนูโตขึ้นมากจริงๆในสายตาแม่ แต่คนอื่นๆเขายังถามหนูอยู่เลยว่า "มองเห็นเหรอ? "
จะมีใครรู้จักหนูเท่ากับแม่อีกแล้วเนาะ ..

รักมากๆจ้ะ
แม่