เรื่องดื่มๆ

ลูก..

ใครๆ(ที่นี่)ก็บอกว่า หลังจากเด็กหายป่วยแล้วจะโตขึ้น
"เช่นว่า จะกินเก่งขึ้น เขาได้เรียนรู้บางอย่างจากการป่วย .."

ไม่รู้ว่าเป็นคำปลอบใจ ไม่ให้แม่ๆทั้งหลาย กังวลมากไปหรือเปล่าก็ไม่รู้
แต่วันนี้รีอันกินเก่งขึ้นจริง
ข้าวต้มเม็ดพองๆนิ่มๆ แม่กวาดเทลงมาหมดกล่องเลย รู้ทั้งรู้ว่ามันมากไป
แต่มันนอนรอหนูมาหลายวันแล้ว ช่วงที่หนูป่วย แม่ไม่อยากเก็บมันนานมากกว่านี้อีก

และแล้ว ..หนูก็กินเอาๆ
กินไม่หมดก็จริง แต่กินได้เยอะมากที่สุด ตั้งแต่เริ่มกินอาหารเสริมมา

สิ่งที่ทำให้แม่ดีใจ ต้องหาทางบันทึกของวันให้ได้คือ

หนูยกถ้วยดื่มเอง คร้าบบบบ...บ

ไม่รู้ว่าจะหลอกแม่หรือเปล่า
เดาว่าหนูคงทำได้โดยการเรียนรู้กลไกตามสัญชาติญาณ ที่ต้องลดถ้วยลงเมื่อน้ำชักจะไหลมามากไป
แต่หนูคงไม่ทำอย่างนี้ได้ทุกครั้งหรอก .. แล้วแต่อารมณ์เด็กอีกน่ะแหละ - แม่ว่า ..

ก่อนหน้านี้ไม่นาน แม่เพิ่งคิดไปไกลถึงเรื่องหย่านมของหนู
ว่าเราจะทำยังไงกันดี ในเมื่อรีอันดูดขวดนมไม่เป็น
ดื่มจากแก้วจะกล่อมตัวเองนอนได้ไงหนอ ..
ครั้น จะดื่มจากแก้ว ก็ยังดื่มไม่เป็น จะเป็นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

วันนี้หนูคว้าหูจับข้างถ้วย อีกมือนึงยกก้น นั่งกับเก้าอี้ทานข้าว
หนูอาศัยโต๊ะข้างหน้าช่วยพยุงถ้วย มีมือประคอง

แม่หัวใจพองอยากร้องกรี๊ดเลยลูก ..

ดีใจจัง

รักลูกครับ ..
แม่


*ความคิดเห็นส่วนตัว - เด็กน่ะ มันนึกอยากจะทำมันก็ทำ จริงๆแล้ว น่าจะทำอะไรได้มากกว่าที่เราคิดอยู่อีกน๊า..





*รูปในหมวกนี้เพิ่งเจอก่อนปะป๊ากลับมา หยิบมาใส่ให้ปะป๊าดูขำๆ เพราะรีอันหัวโต และ .. เป็นเด็กหญิงก็คงน่ารักดีเหมือนกัน ฮ่าฮ่าฮ่า
*รูปนี้เพิ่งถ่ายหลังจากนี้ ไม่ตรงตามวันที่เกิดเหตุการณ์ในบันทึก