ลูกแม่..
เมื่อวานแม่ลืมบันทึกเรื่องสำคัญไปเรื่องหนึ่ง
อยู่ดีๆ หนูยืนแลบลิ้นยาวเฟื้อยหน้ากระจก ลูก..
แม่เห็นแล้วนึกขำเลยเอาหน้าไปเทียบข้างๆ แลบยาวแข่งกันมั่ง
เอ้อ เพิ่งอ่านมาพอดีว่า ลองเอาลิ้นเลียฟันหน้า แล้วดูว่าลูกจะทำตามได้หรือเปล่า
ปรากฎว่า หนูพยายามทำตามจริงๆแต่มันไม่ใช่ฟันบน และไม่ใช่ฟันใดๆเลยลูก
มันขำงอหาย แม่ขำเอิ๊ก ลูกก็อ๊ากด้วย
เราสองคนหัวเราะกัน เอิ๊กอ๊าก เป็นที่อิจฉาของพ่อยิ่งนัก
ทนไม่ได้ พ่อต้องเปิดประตูมาดูว่า เราเล่นอะไรกัน
วันสองวันมานี่ เราเล่นแลบลิ้นยาวๆแข่งกันหน้ากระจกครับ สนุกมาก
แ่ม่ัจับหนูขี่หลัง แต่หนูยังเด็กเลยไม่นั่ง คว่ำเกาะหลังยึดเสื้อแม่แน่น
แม่คลานพาหนูไปทั่้ว
วันแรกๆ หนูลื่นร่วงลงมาทีนึง
วันนี้ หนูยึดมั่นคง วางตัวบาลานซ์ดีมากเลยลูก ฮ่า เก่งมากครับ
แม่เริ่มดุหนูมาหลายครั้งแล้วหละ แต่ไม่เอาจริงเอาจัง
วันนี้แม่เอาจริง ..
หนูชอบเขวี้ยง ปาข้าวของเล่น หรือไม่ก็แกล้งปัดให้ตกจากโต๊ะ
แล้วก็เจ็บตัวเองทุกที
วันก่อน ปัดโทรศัพท์แม่ลงมากระแทกโดนนิ้วก้อยเท้าตัวเอง
ร้องเจี๊ยกกกก เสียงหลง เป็นหมากรี๊ดเลยลูก
แล้วนิ้วก้อยน้อยก็ห้อเลือดเล็กๆ
แม่สมน้ำหน้าหนูอย่างเดียวครับ .. ไม่โอ๋ให้ แต่ขำไปปาดน้ำตาให้ลูกไป
วันนี้ ขณะที่เรากำลัง ชิค่ะ ชิค่า กัน (ศัพท์เวลาแปรงฟันครับ)
หนูเกิดไม่พอใจแปรงด้ามนั้น ปามันไปข้างหน้า
แม่คว้ามือนั้น แล้วเผียะ ทันใด พร้อมกับดุหนู
หนูจ๋อยซบอกแม่เลย
หนูรู้ใช่ไหมลูก ว่าแม่ดุหนู ที่ทำบางอย่างผิด
แล้วแม่ก็เริ่มชิค่ะ ชิค่าของเรา แปรงของแม่ไปด้วย ให้หนูแปรงของหนู
แม่แปรงไปร้องเพลง ชิค่ะ ชิค่าไป หนูหัวเราะได้ทันใด ทันที
ตอนนั้นนะลูก แม่สามารถทำตลกได้ทุกท่าเลย เป็นวิธีที่แม่อยากปลอบหนูทางอ้อมน่ะเอง
จำไว้นะ แม่ดุ แต่แม่รัก หลังจากดุ แม่อาจจะปลอบหนูด้วยวิธีอะไรก็ได้ค่ะ
หนูแปรงจนเบื่อ เงื้อแปรงจะปาอีกแล้ว แต่คงนึกได้ ง้างอยู่แค่ท่าเงื้อนิดๆ
แม่เห็นก่อนเลยแย่งแปรงเก็บให้
แม่เริ่มกระบวนแปรงให้หนูหละ รอบนี้ แต่ให้มือหนูมีแปรงอีกอันถือไว้ด้วย
หนูปาอีกจนได้
โดนแม่ดุอีกแล้ว และ จ๋อยท่าเดิม ...
ไม่มีอะไรจะปลอบแล้วลูก
ถ้ายังไม่จำ ก็คงต้องดุกันทุกวันอย่างนี้แหละ แม้ว่าแม่จะรู้ว่าการปาของหน ูเ็ป็นเพียงพฤติกรรมไร้ความหมายของเด็กก็ตาม (ใช่หรือไม่ - ไม่รู้- คิดเอาเอง )
วันนี้ หนูมีอีกสิ่งหนึ่งที่แปลกไปอย่างที่ทุกคน เห็นได้ชัด
หนูมีพลังมหาศาลกว่าวันที่ผ่านมา เล่นอย่างกับติดเทอร์โบแน่ะลูก
ใครจะวิ่งจับหนูได้ทั้งวันวะนี่ อีกไม่นานนี่ ...
เราเจอเพื่อนของพ่อโดยบังเอิญคนหนึ่ง
ลูกชายของเขาเกิดวันติดกับหนูวันเดียว เราจะจัดงานวันเกิดพร้อมกัน
เขาทักว่า หนูตัวเล็กกว่าลูกเขา
แม่ก็เห็นจะจริง - ดูส่วนสูงแล้วหนูจะตามใครเขาไม่ทันซะแ้ล้วนี่
อยากกังวล แต่ก็คิดใหม่ว่า - ไม่สูงแต่ฉลาด เอาตัวรอดมีความสุขในสังคมได้ แล้วใครจะทำไม
หนูไม่ได้เกิดมาพิการ ไม่ได้อ่อนแอ แค่นี้แม่ก็โชคดีมหาศาลแล้วลูกเอ๋ย
รักลูกตัวน้อยของแม่ครับ
แม่
2 comments:
กุ้งเลี้ยงลูกดี๊ดี ไม่เอาแต่ตามใจลูก ถึงจะรักเค้าแค่ไหน ก็ต้องดุบ้างเนอะ ชื่นชมๆ
ว๊ายยย มาชมอะไรกันเนี่ยะ ปุ๊ยย ...
ไม่เจอปุยเลย อยากรู้ข่าวคราวบ้างจัง
Post a Comment