เกือบครบรอบแรกแล้วครับ

รีอันครับ ..
ลูกป่วยอีกแล้ว เหมือนจะป่วยบ่อย แต่แม่ว่าไม่บ่อยหรอก
ป่วยแต่ละครั้ง ไม่รู้สึกว่าหนักสักที เดี๋ยวก็หาย

รอบนี้แม่ต้องพาหนูไปรพ.รอบสอง ที่คลีนิึคหูคอจมูก ตามคำแนะนำของย่า
หนูร้องลั่นคลีนิคแทบแตก เมื่อเจอคุณหมอช่วยหนีบเอาขี้หูออกมาอย่างมากมาย
คงมีการดึงออกมาด้วย หนูคงเจ็บ แต่แม่กลับไม่สงสารเหมือนตอนโดนเสียบน้ำเกลือ

หมอบอกว่า ถ้าจมูกหายเร็ว หูก็จะหายเร็วด้วย
หนูรู้มั้ย แม่ใช้วิธีดูดน้ำมูกให้ลูก อย่างเต็มใจจะติดหวัดด้วยทีเดียว
แรกสุดที่แม่ใช้วิธีนี้ ตอนหนูอายุห้าเดือน หนูนิ่งให้แม่ทำให้
แต่หลังจากนั้นไม่นาน แม่ก็ต้องฟัดกับหนูถ้าจะใช้วิธีนี้อีก

เพิ่งจะมาครั้งนี้นี่แหละ ที่หนูยอมอย่างเต็มใจ และแม่ก็ดูดจนเกลี้ยงหลอดเลยเชียวแหละ ฮ่าฮ่า
รู้สึกสบายใจ หนูก็คงโล่งจมูกดี แม่ต้องรีบไปบ้วนปากล้างคอ
ไม่อยากคิด ถ้าแม่ติดหวัดหนูจะหายกันได้ยังไงเล่า .. เนอะ

แม่ไม่รังเกียจการป่วยของลูก ชักจะเชื่อแล้วว่า หลังจากเด็กป่วย เด็กจะโตขึ้น
เพราะสังเกตุเห็นอย่างนั้นจริงๆ
รอบนี้ หนูน้ำลายไหลยืดยาดหลายวันมาก มีสองสาเหตุ หนึ่งคือ ฟันจะขึ้น
สองคือ เจ็บคอ
ไม่มีใครยืนยันข้อสองให้
และไม่มีใครสามารถยืนยันข้อแรกให้

การป่วยรอบนี้จึงเป็นรอบที่มอมมากจริงๆ ทั้งน้ำลายน้ำมูกเปรอะกันท้างวัน

อีกไม่กี่วันหนูจะครบหนึ่งขวบแล้ว
เวลาคุยกับใคร ก็จะีมีแต่คนทักถามว่า รีอันเดินหรือยัง?
แม่ก็ตอบยัง อย่างเต็มปากและไม่ร้อนใจ
สักวันหนูก็จะเดินนะ แม่คิดว่า
ตอนนี้หนูเข็นทุกอย่างในบ้านเดินอย่างเพลิดเพลิน
พ่อก็นั่งดูหนูเข็นทุกอย่างอย่างเพลิดเิพลินเหมือนกัน

เล่นซนมากขึ้น หลังจากอาการเริ่มดีขึ้น พลังรื้อกระจุยกระจาย แหลกราญเลยลูก
แม่ปล่อยหนูอย่างนั้นแหละ .. เอาเลยตามสบาย

หนูขยับพุงมั่งโยกตัวมั่งตามเสียงเพลงอย่างสราญทุกครั้ง เดี๋ยวนี้

แม่กอดหนูทีไรก็มีความสุขมากขึ้นทุกทีเลยลูก

หนูคุยจ๋าจ๊ะ เจ๊าะแจ๊ะทั้งวันเหมือนกัน

พ่อกำลังเตรียมงาน วันเกิดแรกให้ลูก
มีคลิปวิดีโอวันที่คลอดหนูด้วย แม่ดูแล้วมีความสุข ไม่เคยลืมวันนั้นได้เลยจริงๆ

รักหนูมหาศาล
แม่