ลูก ..

แม่เหนื่อยกับการวิ่งวนเป็นหนูถีบจักร วนมันอยู่อย่างนี้
รับมือกับลูก หิว ง่วง ซนเรื่อยเปื่อย
จับแต่งตัว ไปด้วยกัน หรือไปส่งย่า
ทำงานๆๆ แล้วรีบบึ่งมารับลูก
กินข้าว พาลูกเข้านอน หลับด้วยกันเลยเป็นส่วนใหญ่

ยายถามมาว่า หนูซนมากไหม ?
แม่ตอบอย่างมั่นใจว่า ซนประสาเด็กเท่านั้น
ณ วันนี้ นะลูก หนูแค่นี้
แม่ยังไม่รู้อนาคตตัวเองน่ะ ที่ตอบไป

แม่ตอบอย่างนั้น เพราะ คิดว่า หนูค่อนข้่างละมุนละไมนะลูก
เด็กๆชอบเล่นจัง มือถือเนี่ยะ
ถ้าเป็นของพ่อหรือแม่ หนูจะเล่นอย่างกับของเ่ล่นคุ้นเคย
แต่ถ้าเป็นของคนอื่น หนูจะเมียงๆมองๆนานสองนาน
ค่อยๆเอื้อมมือไปช้าๆ ใช้เวลานานมากกว่าจะแตะได้
เช่นเดียวกับข้างของอื่นๆที่หนูอยากแตะด้วยเหมือนกัน
หนูจะค่อยๆเอื้อมอย่างเกรงใจ

แม่คิดว่า หนูไม่ตะปบเร็วนักหรอก
ค่อยยังชั่ว ..

หนูทำอย่างนี้แล้วแม่นึกถึงม่ง
ม่งเป็นหมาขี้เกรงใจ
มันไม่เคยกระโจนใส่อาหารบนโต๊ะตัวเตี้ยๆ ของเกาหลีเลย
ซึ่งชนะใจ คุณตาคุณยายไปหมดแล้ว เรื่องนี้

แม่เคยคิดเล่นๆว่า หากมีลูก อยากให้ลูกน่ารักอย่างม่งนี่แหละ


ม่งมาอยู่กับเราได้ เป็นคืนที่สองแล้ว คืนนี้
คุณตาคุณยายไปญี่ปุ่น
แม่รับฝากอย่างมั่นใจ แต่พบว่า ต้องระวังเป็นสองเท่า
ไม่ให้หนูตะลุยม่ง ไม่ให้ม่งงับหนู (ถ้าตกใจเพราะรีอันดึงหางหรือตบหัว)

รีอันคลานอ้อมแม่จะไปหาม่ง
ม่งย่องหนี ไปอีกทาง
หนึ่งคน หนึ่งตัว วนกันรอบๆตัวแม่อย่างนี้แหละ

แม่เผลอแป๊บเดียว รีอันนั่งตรงหน้าม่งแล้ว
กำลังเอามือลูบคลำลูกกระพรวนที่คอม่งอยู่
แม่หละ ลุ้น
แต่ดูแล้ว ท่าทางหนูจะสุภาพกับม่งใช้ได้ ม่งเลยไม่รำคาญ

อีกสักพัก รีอันเงียบหายไป
ชามน้ำ - อาหารม่ง ถูกคว่ำซะแล้ว เกลื่อนเลย
แม่นึกถึงอั๊ตจังทันใด ..เฮ้อ
กินไปกี่เม็ดแล้วนี่หละ่ ลูก

ม่งเป็นสิ่งดึงดูดใจให้รีอันอย่างดี
หนูหัวเราะเอิ๊กๆ เมื่อเห็นหมาสะบัดตัว
หมาวิ่งก็ขำ ..


เหนื่อยแม่ก็ยอมวะลูก .. มีความสุขอย่างนี้ก็

พ่อยกเอาไม้ลื่นลงมาให้แล้ว
แม่จับหนูลื่น .. หัวเราะชอบใจ แล้วจะปีนขึ้นเอง
หนูโตขึ้นเยอะเลยลูก

หนูยังไม่ชอบนมสดเท่าไหร่ลูก
แม่ก็คะยั้นคะยอยกให้ดูดอยู่นั่นแหละ
หวังว่าหนูจะรักมัน ดื่มมันได้เก่งขึ้น