หัวใจจะวาย

รีอันครับ ..
แม่ว่า หนูกำลังอยู่ในวัยที่แสดงผลให้แม่เห็นสิ่งที่ทำมา

วันก่อน ขับรถผ่านสนามกีฬาเขามีบอลลูนที่ผูกไว้เสมอ เวลามีเทศกาลอะไร
คราวนี้ผูกสองลูกรวมกัน ถ้า่ผ่านหน้าสนามกีฬา แล้วเงยหน้าจะพอเห็นบ้าง แต่ก็สามารถมีโดนบังได้
ฝั่งที่หนูนั่ง มันอยู่ ฝั่งที่ต้องเงยหน้ามองจากกระจกหน้าต่าง
แต่แม่มองจากกระจกหน้า แม่ชี้ให้หนูดูบอลลูน แล้วทำเสียงตื่นเต้น

ผ่านอีกรอบตอนเย็น แม่ชี้ให้ดูอีก

วันนี้ แม่ไปรับหนูกลับมาจากบ้านย่า เราสองคนนั่งเงียบสนิทมาตลอดทาง
อยู่ดีๆ หนูก็ต้องเสียงอ๊าาา แล้วเงยหน้ามองจุดทีี่มีบอลลูน
ปกติถ้าไม่เงยหน้าจะไม่เห็น
แม่ว่าหนูำจำได้ ว่าผ่านตรงนี้แล้วแม่ชี้ให้ดูอะไร
แม่ทึ่งอ่ะ ..ตื่นเต้น


วันนี้ คุณตาคุณยายมีธุระไปโซลกระทันหัน โทรมาฝากม่ง
พอม่งกลับมา รีอัันก็ตื่นเต้นเห็นม่งอีกครั้ง
แม่และพ่อเรียกชื่อม่งบ่อยกว่าเรียกกันและกันอีก
พอวางหนูลงไม่นาน รีอันเกาะโต๊ะแล้วส่งเสียงเรียก "ม่งอาาา"
แม่หัีวใจแทบหยุดเต้น มันชัดมากเลยลูก
รีบตะโกนเีรียกพ่อ ว่า ได้ยินมั้ยๆๆๆ
พอพ่อเดินออกมา หนูก็เรียก "ม่งอาาา" อีกครั้ง

โอย แม่ล้มหงายหลังลงไปนอนเลย
มันตื่นเต้นเฟ้ย ตื่นเต้นกว่าหนูเรียกแม่กับพ่ออีก
รีอันตกใจที่เห็นแม่ ล้มนอน ร้องไห้ แม่ต้องลุกมาบอกว่า แม่ตื่นเต้นน่ะลูกไม่มีอะไร

รัก
แม่
*กำลังสอนหนูเตะฟุตบอลน่ะลูก แต่หนูจะยกเท้ากระทืบบอลตลอดเลย
*แม่อยากลดเวลาทำงานลง แล้วมาอยู่กับลูกแล้ว เสียดายเวลาจังเลยน่ะ