สามแรก

ลูก

กว่าแม่จะมาเปิดคอมพ์เขียนบันทึกได้ ก็ตีสี่เข้าไปแล้ว
ย่องออกมาตอนหนูหลับ (แต่เดี๋ยวมีตื่นแน่)
เดี๋ยวนี้ลูกติดเรดาร์ตรวจสอบแม่อยู่เสมอ แม่ไม่อยู่ไม่นานตื่นทุกที ยกเว้นตอนเหนื่อยจัดๆ อยากนอนมากกว่าอยากสนใจแม่

แม่จำเป็นต้องพยายามลุกมาอัพเดท เพราะ วันนี้(เมื่้อสิบชั่วโมงที่ผ่านมา)
เป็นครั้งแรกของหนูหลายอย่าง จนแม่แปลกใจว่า วันนี้วันที่เท่าไหร่
รีอันอายุกี่เดือนแล้ว ..
ทั้งที่แม่เลิกนั่งนับวันนับเดือนให้หนูไปแล้ว (ยุ่งจนไร้สติ)

แรกสุด เราไปหาม่งกัน คุณยายคุณตาไม่อยู่ แต่บอกโคดประตูให้เราเข้าไปนั่งรอ
พอคุณตากลับมา แกชงโยเกริ์ตผสมน้ำผึ้งให้รีอัน (ม่งกินอย่างสะใจด้วย เพิ่งรู้ว่าม่งกินโยเกิร์ตด้วย)
เป็นน้ำผึ้งแรกในชีวิตหนูเลยลูก แต่มันหวานมากจนสตอเบอรี่ไม่อร่อยไป
ลูกเลิกสนใจกินสตอแล้วหันมากินโยเกิร์ตแทน

แรกสอง ตอนค่ำ แม่ปล่อยหนูเล่นคนเดียว ตามประสา
เงียบทีไร แม่ก็ชะเง้อมอง มีเงียบหนึ่ง แม่รีบสะกิดพ่อให้ดูหนู
หนูกำลังปีนขึ้นบันไดของไม้ลื่น หยุดอยู่ที่ขั้่นแรก
พ่อกลัวหนูตกลงมา แม่ปล่อยให้หนูปีนต่อ แล้วหันไปหยิบกล้องวิดีโอ
หันมาอีกที หนูอยู่ขั้นบนสุดกำัลังจะปีนเข้าไปนั่งเพื่อลื่นแล้ว

แม่หวีดเรีบกชื่อรีอันด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะเร็วอย่างนี้
พ่อรีบออกมายืนคุมด้านหลัง แล้วจับหนูืลื่นลง
หนูเลิกปีนย้อนขึ้นทางบันไดลื่น ตั้งแต่วันนี้สินะ
คลานย้อนมาที่บันไดด้านหลังอีกครั้ง แล้วตั้งท่าปีนต่อ
หนู ทำสำเร็จด้วยหวะลูก

ตกลงว่าหนูลื่นด้วยตัวเอง ตั้งแต่ปีนขึ้นบันไดเองจนลื่นลงเองสองรอบ

แรกสาม ..แม่อาบน้ำให้ พ่อตามเข้ามา เล่นด้วย
ลูกบังเอิญทำกระปุกแป้งกระแทกหน้าพ่อ พ่อร้องโอ๊ย
หนูชอบใจ โยนกระปุกลงพื้น โยนแล้วโยนอีก
แม่สังเกตุได้ดังนั้นเลยบอกพ่อว่า หนูเรียนรู้ว่า โยนไอ้นี่ลงพื้นแล้วพ่อจะร้อง สนุกดี
พ่อเลยร้องรับทุกโยน เอากันเข้าไป
โยนอยู่ดีๆ หนูยันตัวลุกมายืนง่อนแง่นสักพัก แล้วทำท่าอยากก้าวเดิน แล้วก็ก้าวเสียด้วย
พ่อตื่นเต้นกว่าแม่ แม่ตื่นเต้นแบบหัวใจตูมตาม อาลัยวัยคลานของลูก

พ่อยุให้ลูกพยายามเดินอีก เล่นกันหลายรอบ
หนูก็เล่นหัดเดินแบบไม่เบื่อ ก้าวได้มากสุดคือสามก้าว แค่นี้ก็ว้าวแล้วสำหรับเรา

ลุกเล่นหลายครั้งจนแม่ชักสงสัยวันเดือนปีเข้าแล้ว วันนี้วันอะไร อยู่ดีๆก็ลุกมาปีนขึ้นบันไดไม้ลื่น
จากปกติที่เคยปีนย้อนทางลื่นด้านหน้า
แล้วยังจะอยากเดินอีก

อ้อ แม่ลืมบอกว่า หนูโดนแมลงต่อยข้างหนูกลางหน้าผาก แก้ม และใต้คาง และเพิ่งเกิดขึ้นบนยอดหน้าผาก
แถมด้วยหลังมืออีก
แม่โปะยาให้ แต่ดูแล้วเหมือนยาจะไม่มีผลอะไรมาก
ในที่สุด แม่พยายามเค้นไอ้ยอดแหลมๆมีเสี้ยนเส้นเล็กออกมา เืผื่อว่าจะเป็นเหล็กไนของแมลง
ผลคือ หกชั่วโมงต่อมา แผลเริ่มมียอดเหลืองเหมือนอักเสบ บางจุดมีน้ำเหลืองแตกออกมา
แต่ที่มือบวมเป่ง เราจะรอจนวันจันทร์แล้วไปหาหมอแล้วหละั เห็นมือบวมน่ากลัวมาก

คุณตาบอกว่า เด็กจะโต สารพัดจะเกิด ไม่เป็นไร ไม่ีต้องไปสนใจมัน

แม่ไม่กล้าพาไปให้ใครเห็น โดนประณามแน่นอน อึ๋ย

รักลูก
แม่



*แม่บันทึกหรือยัง จำไม่ได้ ว่าหนูฟันล่างงอกออกมาอีกสองซี่แล้ว
*อีกห้าหกวัน หนูจะครบสิบสามเดือนเต็มครับ แต่ถ้าจันทรคติแล้วคงครบสิบสามเดือนพอดี
*อีกไม่นาน หนูเดินเองได้ แม่คงสติกระเจิดกระเจิงกว่านี้อีก