หนูไม่ใช่เบบี้แล้วลูก

รีอันครับ
หนังสือเขาบอกไว้ว่า ไม่ว่าเด็กจะเดินได้เร็วหรือช้า
ไม่กี่เดือนหลังจากนั้น ก็จะเดินได้ดีพอๆกัน

หนูเดินได้เก่งขึ้นมาก เดินกันทั้งวันเชียว
เมื่อวาน ม่งมาพักบ้านเราหนึ่งคืน
แม่เลยได้พาหนูกับม่งไปเดินเล่นกันตอนเย็น
นับเป็นเดินเล่นด้วยกัน (จริงๆ) นอกบ้านครั้งแรกของเรา
เป็นวันแรกที่พยากรณ์อากาศ บอกว่า นับจากวันนี้เป็นต้นไป
อากาศจะเริ่มร้อนขึ้นด้วย
รีอัน ก็เริ่มจะหายไอและน้ำมูกลดแล้ว

ปรากฎว่า มือแม่นี่หนูไม่อยากจะจับเป็นพักๆเลยลูก
ยื้อมือตัวเองออก จะเดินเอง
แล้วที่ๆชอบเดินลงไปมากที่สุดคือ กลางถนนเลย
แม่รู้สึกดี๊ดี ที่ได้เดินจูงมือกับลูกอย่างนี้
(แต่จะทำได้นานแค่ไหนนะ อีกไม่นานคงต้องวิ่งไล่จับกันแล้วสิ)

ม่งกับรีอัน เล่นกันได้ดีมาก
รีอันจะเป็นฝ่าย ลูบหัวแล้วตบหลังม่งมากกว่า
อันนี้ม่งไ่ม่โกรธ แต่ถ้ารีอันจะแย่งของกินหละก็
ม่งงั่งใส่เลย หนูก็ไม่รู้จักกลัวแฮะ
โดนงั่งเบาๆไปสองที พอม่งเผลอก็ยังยื่นมือออกไปอีก
เห็นชัดๆว่า จงใจแกล้งหมา
พอแม่เผลออีกที ชามข้าวชามน้ำ นมของม่ง โดนรีอันตะลุยกระจายอีกแล้ว

เราเดินเล่นกันพอสมควรแล้ว แม่อยากจะขึ้นบ้าน
แต่ทั้งเด็กทั้งหมายังไม่อยากไป แม่ปล่อยรีอันให้เดินยงโย่ยงหยก ตรงขอบประตู
เลยทิ้งโอกาสให้ม่ง ที่เดินเพลินอยู่ฟากโน้น เห็นรีอันแล้วตามกลับมา

อยากพาหนูไปเล่นกับม่งอีกเรื่อยๆจริง
กลัวอยู่อย่างว่า หนูจะเป็นมิตรหมามากเกิน แถเข้าไปเ่ล่นด้วยเรื่อยอย่างนี้
เกิดเจอหมาไม่มิตรแล้วมันง่ำหนูจริงๆแม่จะทำไงเนี่ยะ

เดินทั้งวันเลยลูก เตะบอลมั่ง เตะทุกอย่างทีเ่ป็นลูกกลมๆหมด
รัก
แม่