เด็กโตวันโตคืน

เมื่อสักครู่ พ่อเขาพยายามจะแก้ไขให้โปรแกรมวิดีโอ ในคอมพ์ให้ใช้ให้ได้
คือมันมีแต่เสียง ไม่มีภาพ พอได้ยินเสียงแม่ก็จะหันไปดู อยากดู๊อยากดู แต่ภาพไม่ขึ้นเสียที
ในที่สุด พ่อเอาแผ่นดีวีดีที่ไรท์เสร็จแล้ว มาตรวจสอบในคอมพ์อีกตัวที่แม่นั่งใช้อยู่
เลยได้ดู ..

โอ้โห เืมื่อไม่กี่เดือนก่อนนี่เอง ทำไมรีอันตัวยืดไปเยอะอย่างนี้หละ
พูดได้ทั้งสองอย่าง ว่าสูงขึ้นและผอมลง ตอนนั้นตุ้ยนุ้ยจริงๆ
น่าหม่ำไปทุกส่วนสัด โดยเฉพาะแก้ม ..
พอเห็นฟันสองซี่ล่าง แม่หัวเราะกร๊ากกเลย ตลกจริงๆ
แต่ทำไมตอนนั้นไม่รู้สึกตลกแฮะ

ถ่ายวิดีโอเก็บเอาไว้มันดีอย่างนี้นี่เอง เวลามันเดินผ่านเราไปยังไง จะได้ย้อนดูกันได้
ช่วงหลังมานี่ แม่วุ่นวายกับอะไรก็นึกไม่ออก ไม่ค่อยได้ถ่ายเก็บไว้เลย
บันทึกก็ไม่ค่อยได้เขียน (ตอนใหม่ๆนี่ตั้งใจว่าต้องเขียนสรุปให้ได้ทุกเืิดือน อีกหน่อยคงขอยืดเป็นสามเดือนครั้ง หรือปีละครั้งแล้วมั้ยเนี่ยะ)

ช่วงนี้มีแต่ลุ้นเรื่องพูด
วันก่อน แม่ยื่นกล่องนมให้ ลูกก็เบือนหน้าหนีตามฟอร์ม
แม่ตื๊อก่อน ลูกเบือนหนีอีกด้าน พร้อมกับพูดว่า "จิ๊ยอ"
อันฟังคล้ายกับคำว่า "ชิรอ" ที่เด็กๆชอบใช้ในการปฎิเสธอะไรก็ตามที่ตัวไม่อยากทำ

แม่ขำกรั๊กๆๆ แต่ยังตอบกลับไปว่า ชิรอก็ต้องกิน
สรุปว่า ลูกชนะ แม่ขี้เกียจตื๊อ
นมกองเต็มตู้เย็นแล้ว
เวลาจะกินนี่ ต้องบิวด์อารมณ์กันเต็มที่ กว่าจะกินได้แต่ละจิบ เฮ้อ ..

แม่เดาว่า ลูกจำมาจากโฮ ..
การเล่นกับเด็กโต ดีอย่างนี้
แต่ไม่ดีอย่าง เืมื่อลูกแม่มันสู้เด็กโตเอาเสียจริง
ส่วนเด็กตัวเท่ากันไม่มีอะไร
หรือเด็กโตกว่านิดนี่ ปล่อยให้เขาผลักอกก้นกระแทกได้เฉยๆ

ส่วนใหญ่ลูกสู้แล้วก็เป็นฝ่ายร้องไห้แงๆ ทุกที แม้จะสู้คืนเขาได้ก็ตาม
เขาตัวโตกว่าถ้าแย่งของกัน ก็แย่งเขาไม่ได้หรอก

อากาศร้อนมากวันนี้ แม่ไปรับที่บ้านย่า เห็นหวีผมเป๋ นึกว่าย่าอาบน้ำให้
ปรากฎว่าเป็นเหงื่อเธอเอง ทำไมขี้ร้อนอย่างนี้หนอ