ทำน้ำหนักกันลูก - ส่วนสูงว่ากันอีกเรื่อง

ดมดอมดอกไม้ ก่อนจะทึ้งกิน เหมือนม่งไม่มีผิด

ชั่งน้ำหนักรีอันแล้วตกใจ ปกติลูกอยู่ที่11.5Kg.มาหลายเดือนแล้ว
ทำไมมันเหลือ แค่สิบกว่าๆหละนี่?
ไอ่เราก็โทษเครื่องชั่ง เพราะชั่งที่คลีนิคบ้าง รพ.บ้าง
กลับมาชั่งที่บ้าน ก็ยังว่าสงสัยมันเพี้ยน
จนไปแอบชั่งนน.ตัวเอง ที่บ้านคนอื่นแล้วเดินกลับมาชั่งของที่บ้าน

อ๊าว เท่ากันนี่เฟร้ย ..
แสดงว่า ลูกน้ำหนักลดลงจริงๆ
ช่วงที่ผ่านมา ที่เกิดผื่นแพ้ขึ้น คนจ่ายยาจะสั่งว่า ห้ามให้ไข่ เนื้อสัตว์ เนื้อปลาก็ไม่ได้
จริงๆแอบให้ แต่ไม่กล้า ในที่สุดพอรีอันขึ้นผื่นรอบสอง เลยหยุดให้ชั่วคราวเลย

ไม่มีเนื้อกับไข่ แม้กระทั่งปลา แล้วเอ็งจะกินอะไร๊
ทำผักให้ไปตามเรื่องตามราว .. อ้อ เขาห้ามถั่วด้วยนะ
พูดง่ายๆคือแหล่งโปรตีนทั้งสิ้น
ช่วงนี้ รีอันปฎิเสธนมสดอีก ดูดมันแต่นมแม่อย่างเดียวล้วนๆ

อดโปรตีนได้สัปดาห์นึงได้มั้ง รวมกับที่ป่วยโน่นนี่ติดต่อกันอีกสองสัปดาห์
โทรมเลยลูกหมู ... บีบเนื้อที่แขนก็ยังตกใจ ว่าทำไมเนื้อเด็กเหลวๆอย่างนี้
มันเกี่ยวกันไหมไม่รู้ .. แต่แม่ก็ไม่วางใจแล้ว ลุกมาต้มเปื่อยเนื้อสัตว์ ผสมโน่นนี่เป็นการใหญ่
โดยเฉพาะนมสด ..
ป่านนี้แล้ว ลูกก็ยังไม่รักนมสดเท่าเต้าแม่ ... ตื๊อกันต่อปายย

เช้านี้ แอบมองดู เห็นราศีเริ่มสดชื่นขึ้น บีบแขนก็แน่นใช้ได้ ลองเอาชั่ง
อ๊าววว ขึ้นเป็นสิบเอ็ดกิโลแร้วว - (แต่ว่านะ ชั่งกันตอนกินเสร็จเลย จะไม่ให้ขึ้นได้ไง..อิอิ)

ลุยกันต่อไป ..
ความสูงก็เหมือนจะต่ำกว่ามาตรฐาน - อันนี้ปลอบใจตัวเองหลายครั้งแล้ว
เดี๋ยวโตขึ้นก็กินเป็นเองแหละ -- บ้าง
ไม่เป็นไร ความสูงไม่เกี่ยว ความมันส์ในชีวิตสิสำคัญ -- บ้าง
เดี๋ยวก็คงยอมกินมากขึ้นเองน่ะ --บ้าง

โดยเฉพาะข้อสอง ว่าด้วยความมันส์ในชีวิต
รีอันพูดจ๋อยแจ๋วทั้งวันที่อารมณ์ดี
ฟังไม่รู้เรื่อง ไม่มีใครฟังออก พ่อก็ยังจ๋อยๆลอยหน้าลอยตาเล่าเรื่องของตัว ต่อไปยาวนาน
คิดว่า ถ้าฟังออกเมื่อไหร่ คงสนุกดี
ลูกจะเอาภาษาแม่ภาษาพ่อมาปนกันยังไงนะ อยากรู้ 555
(ดูเหมือนภาษาพ่อมาแรงกว่า - กลัวต้องเศร้าเพราะลูกไม่พูดด้วยจัง)

แ่ต่ละวัน เมื่อลืมตา ลูกมีอะไรใหม่ๆให้เราเห็นได้ทุกวัน
วันนี้ ตื่นมานอนเลื้อยได้สักพัก รีอันกุมเป้าแล้วพูดว่า
ออมม่า --ชี้ (ฉี่) มีภาษาต่างด้าวต่ออีกนิดหน่อย
แต่แม่รีบกระวีกระวาดพาลูกเข้าห้องน้ำแล้ว
ผลคือ ที่พูดนั่น แปลว่า หนูฉี่แล้วต่างหาก

รีอันชินกับการเบ่งฉี่เองแล้ว แต่อยู่ที่อารมณ์ด้วย ว่าพ่อคุณจะอยากเบ่งหรือไม่เท่านั้น
ตอนนี้หน้าร้อน จึงมีรีอันเปลือยท่อนล่างวิ่งในบ้านทั้งวัน
มีออมม่า เดินตามเช็ดกองฉี่
ถ้าพาเข้าห้องน้ำ บอกให้ฉี่ก็เบ่งฉี่ให้ (ให้พ่อดีใจนึกว่าลูกรู้จักเข้าห้องน้ำ-แต่ยังหรอกฮ่ะ พ่อเอาไปโม้เขาไปทั่ว)

ส่วนอึ ..ตอนนี้ยังไงก็ไม่ยอมนั่งกระโถน ถนัดเกาะเสายืนเบ่ง .. เฮ้อ
แปลว่า ไม่ว่าจะหัดเด็กเรื่องพวกนี้ตอนไหน ไม่สำคัญว่าเร็วหรือช้า ก็ยังต้องคำนึงอีกเหตุผลหนึ่ง
คือ อยู่ที่อารมณ์เขาอีก
(แอบนึกว่า รึว่า กระโถนเรามันของถูก เลยนั่งไม่สบายหรือเปล่านะ)

เด็กผู้ชายที่นี่ จะมีธรรมเนียมการฉี่ใส่ขวดกันด้วย
มีคนบอกให้ฝึกเอาไว้ เวลาไปไหนมาไหน ตอนเลิกผ้าอ้อมแล้ว จะช่วยได้
(เวลาเดินทาง-อยู่ในรถหรืออยู่ในที่หาห้องน้ำไม่ได้)
แล้วทำไมเด็กผู้หญิงไม่เห็นมีอะไรพิเศษ อย่างนี้นะ
เด็กเล็กเหมือนกัน -เด็กผู้หญิงทำไงวะ? ไม่เคยนึกเหมือนกัน

มันตลกดี ฉี่เสร็จต้องเก็บในที่ปลอดภัย มิฉะนั้น เข้าใจผิดว่าเครื่องดื่มได้ (ส่วนใหญ่เขาก็ใช้ขวดเครื่องดื่มกันน่ะแหละ)
กรั่กๆๆๆ


รีอันช่วงนี้ ชอบเต้นแบบขยับเท้าถอยหลัง วนเป็นวงกลม(ด้วยการถอยหลัง)
วันก่อน มีย่อตัวแล้วเหวี่ยงแขนอีก เห็นแล้วขำ เอาไว้จะต้องเก็บคลิปให้ได้ ปกติเห็นชอบเต้นโชว์เต็มสูตรที่ บ้านย่า เลยเก็บคลิปไม่ได้


อากาศที่เกาหลีตอนนี้ร้อนมาก เราว่าร้อนกว่าเมืองไทยอีก
ที่นี่ร้อนแบบเผามัน ร้อนเมืองไทยยังคล้ายกับนึ่งไง มีน้ำด้วยมีลมด้วย
ที่นี่ร้อนแล้วอยากจะดิ้นเหมือนกุ้งเผาบนก้อนหิน

**บันทึกไปหรือยังจำไม่ได้ เรื่องฟัน
แต่ยังหลอนแม่อยู่ ขอบอกอีกทีว่า รีอันฟันขึ้นตะลุยรอบเดียวหกซี่คร๊าบ
ฟันกรามสอง ยังไม่ขึ้นเต็มดี ฟันหน้าบนสองสลับกันงอกกับฟันหน้าล่างสอง
หายป่วยรอบนี้ มีฟันโผล่เกือบเต็มปากเลย แปรงฟันยังต้องแล้วแต่อารมณ์พ่อต่อไปว่ายอมแค่ไหน