ลืมลงได้ไงลูก

รีอัน..

แม่ไม่เชื่อที่ใครเขาบอกว่า เด็กลืม ..
ลืมว่าตัวเองเคยต้องหนุนอกอุ่นแม่ดูดนมจนหลับไป

แต่ทำไมลูกค้นหาไม่พบแล้วจริงๆว่า ที่กำลังหงุดหงิดอยู่น่ะ เพราะอยากซุกอกแม่


แม่ตั้งใจไว้เสมอว่า จะหย่านมแม่อย่างค่อยเป็นค่อยไป
แต่อย่างไม่ตั้งใจ ..ลูกโดนแม่หักดิบซะนี่..
แม่ไม่ยอมให้หนูดูดนม สลับกับใจอ่อนเป็นบางวัน อยู่สัปดาห์หนึ่ง
แล้วหายต้อยไปเลยสัปดาห์นึง
โดยได้พบกันเป็นพักๆ แต่ไม่ได้นอนด้วยกันสักคืน

พอระยะเวลาไม่นอนด้วยกันกับแม่ ชักจะย่างเกินหนึ่งสัปดาห์
ลูกเริ่มจะคิดถึงแม่มาก ย่าบอกว่า ไม่กิน กลางคืนไม่นอน ย่าได้นอนแค่สองชั่วโมง
ที่เหลือต้องลุกมาพยายามกล่อมรีอัน ที่ไม่ยอมหลับต่อ แล้วมาหมดแรงสลบเอาตอนเช้า

แม่จึงต้องไปขออนุญาติพิเศษ ออกไปรับลูกมานอนด้วยกัน

คืนแรกที่ได้กลับมานอนด้วยกัน
ลูกตื่นมากลางดึกจริงๆ นอนไม่ค่อยสนิท
เหมือนแม่เลย .. เนื่องจากรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้นอนกับลูกนานจนไม่กล้าหลับให้สนิท คอยระวังฟังเสียงลูก
พบว่า หนูไม่นอนเพราะเหตุผลที่คันแผลยุงกัดเป็นสาเหตุหลัก

คืนสอง ลูกตกใจตื่นขึ้นมา โงหัวมาหันซ้ายหันขวามาเจอแม่นอนอยู่ ฟุบลงหลับต่อเลย
แต่ตื่นเช้ามืดมาหงุดหงิดเหมือนเดิม แม่ต้องหาอะไรให้กินนิดหน่อย - ทั้งที่อยากให้ลูกดูดนม แต่หนูไม่ยอมดูด
พอได้กินบ้าง ลูกนอนต่อได้
ได้ข้อสมมุติฐานว่า ลูกกินไม่อิ่มก่อนนอน

วันรุ่งขึ้น วันพฤหัสที่21 ที่ผ่านมา แม่ได้รับอนุญาติให้กลับบ้านได้
ดีใจสุดๆ แต่ตั้งตัวไม่ทันหรอก แม่ไม่ได้อยู่บ้่านมานาน รู้สึกว่ายังดูแลเรื่องอาหารลูกไม่ดีนัก
แต่รีอันกินจนพุงกางก่อนเข้านอน

ลูกตื่นเช้ามืดประมาณตีสี่ และตื่นแต่เช้าอย่างหงุดหงิด
เหมือนเดิม

แย่หละ เป็นนิสัยแล้วหรือนี่ ..

วันศุกร์ วันเสาร์ ..
เหมือนเดิม แต่อาการดีขึ้น สุขภาพจิตดีขึ้น

วันศุกร์ แม่นึกได้ว่า น้ำแมชิล*มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อ เลยชงให้ลูกกิน เนื่องจากท้องเสียแบบเบาๆ ถ่ายเหลววันละสามสี่ครั้ง ไม่มีข้อแม้ว่า กินมากหรือน้อย
วันรุ่งขึ้น อาการท้องเสียเบาๆหายไปเลย เป็นข้อพิสูจน์คุณภาพน้ำแมชิลครั้งแรก ทำให้แม่มั่นใจมากขึ้น

วันเสาร์ แม่จิ้มนมให้หนูดูดทั้งวัน ค่อนข้างเมื่อยมาก แต่ผลคือลูกดื่มนมได้เยอะขึ้น รวมๆแล้วทั้งวันก็น่าจะมากกว่า 180ml. เยอะที่สุดแล้วในปริมาณต่อวันที่เคยกินมา

วันอาทิตย์ ตอนบ่าย แม่ลองเอาฝาหัดดื่มเปลี่ยนมาครอบแก้วให้ลูก แทนหลอดดูด
รีอันยกดื่มอย่างสนุกสนาน ..
วันนี้ดื่มได้ไม่มากเท่าเมื่อวาน แต่แม่ว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีแล้ว หลังจากนี้กำหนดให้ดื่มนมเป็นเวลา ลุกคงจะดื่มนมได้มากขึ้นเอง ดูลูกท่าทางจะไม่เป็นเด็กกินน้อยมาก ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
ยิ่งหลังจากเลิกดูดนมแม่ หนูกินข้าวได้ง่ายขึ้นจริงๆ (ก็หิวนี่เนาะ..)


คนอื่นเขาบอกว่า เด็กไม่ได้ดูดนมสามวันก็จะลืมแล้ว
แต่เลยสัปดา์ห์แรกไปแล้ว ลูกยังเลิกเสื้อแม่หานมอยู่เลย

ณ วันนี้ ลูกไม่หานมแล้ว แต่คงรู้สึกว่าตัวเองต้องทำอะไรสักอย่างกับใต้เสื้อแม่ แล้วจะรู้สึกดี
ลูกเลิกเสื้อแม่หลายครั้งเวลาง่วงนอน เปิดได้แค่พุง แล้วก็เล่นคลุกคลีพุงแม่อยู่อย่างนั้น
แต่คงรู้สึกว่า ไม่ใช่สิ ไม่ใช่แค่นี้ เพราะไม่เคยเห็นหนูพอใจแค่พุงแม่สักครั้ง

อีกไม่นาน แม่อยากพาหนูบินกลับไทย
บอกตัวเองว่า กรูจะทำไงดีบนเครื่อง ถ้าไม่มีนมแม่กล่ิอมลูก
ต้องหาทางให้ลงตัวให้ได้ ..

พบว่า พอได้เวลาที่เคยนอน ลูกก็ผล็อยหลับได้ไม่ยากอย่างที่คิด
ลูกชินกับการหลับบนหลัง .. บางวันหลับไปเลยบนหมอนตัวเอง
เหมือนจะสบายดี ทั้งแม่ทั้งลูก

แต่แม่ยังรู้สึกลึกๆอยากให้ลูกดูดนมอยู่
หนูก็คงเหมือนกัน
แม่ต้องหักห้ามใจ เพราะให้ดูดต่อก็คงอีกไม่นานจับเลิกกันอีกครั้งคงเหนื่อย

ทำไมต้องทรมานใจกันทั้งแม่ทั้งลูกอย่างนี้ด้วยนะ
ถ้ามีน้องของหนูอีกคน แม่ต้องหัดให้เขาปรับตัวรับขวดนมกับจุกยางด้วยบ้างหละ

ระยะสองสามเดือนที่ผ่านมา เราสะบักสะบอมกันทั้งแม่และลูก
ผลัดกันป่วย ผลัดกันมีเรื่องขลุกขลัก
ลูกน้ำหนักไม่ขึ้นแล้วยังลดอีกต่างหาก
ความสูงไม่ต้องพูดถึง ไม่อยากวัดให้ช้ำอก
หนูตัวไม่สูงเท่าเพื่อนผู้หญิงที่เกิดวันติดกันด้วยซ้ำไป

เดี๋ยวกลับไทยอีกตามโครงการ ปรับตัวกันอีกแล้ว ..
หวังว่า ทุกขบวนการนั้น คือการเติบโตของเราทั้งคู่

ช่วงที่ผ่านมา หนูได้มีโอกาสคลุำกคลีกับคนอื่นๆแทนการอยู่กับแค่แม่สองคน
ลูกชอบพ่อมากจริงๆ ดูหนูสนุำกสนานกับพ่อมาก
ย่าด้วย ..
ทุกคนคิดถึงลูกแน่ๆ ถ้าเรากลับไทยกัน จะดีใจดีหรือเปล่าเนี่ยะ..

รักลูกครับ
แม่




*เหนื่อย เครียด จนป่วย แอดมิทเข้ารพ.มาค่ะ
*น้ำำแมชิล คือ น้ำที่หมักน้ำตาลกับลูกไม้รสเปรี้ยวชนิดหนึ่ง ใช้ดื่มกันมากช่วงหน้าร้อน น้ำแมชิลมีอิทธิฤทธิ์พิเศษมากมาย ที่แน่ๆดื่มช่วงหน้าร้อนช่วยให้ไม่ท้องเสียง่าย