ของขวัญชูสก จากแม่

ลูก..
บันทึกกันตะลุยทุกวันอย่างนี้ ไม่มีรูปเลยครับ แม่ไม่มีกล้อง
มีแต่คลิปในกล้องถ่ายวิดีโอ ที่ต้องมานั่งแปลงไฟล์มันก่อน จึงจะเอามาอัพโหลดได้
(การแปลงไฟล์ทำกันห้าหกเดือนครั้ง เฮ่อ..)

วันนี้เราไปเดิน อีมาร์ทกัน
แม่ซื้อของขวัญชูสก เตรียมให้คนสำคัญรอบๆตัวไม่กี่ครอบครัว
ที่เหลือ ให้อาปาช็อป หมดไปเหยียบสองแสน
เป็นรายจ่ายที่แม่ไม่บ่นเลยสักคำ ถือว่าถ้าเขาอยากได้ก็ซื้อสิ
แม่เลยมีของขวัญชูสกให้หนูหนึ่งชิ้น ..

ไม่มีใครทายถูกหรอก .. ไม่ใช่ของเล่น แต่เป็นสิ่งที่แม่จะเอามาให้รีอันเล่น

แม่ซื้อกรรไกรให้ลูกครับ..
กรรไกรอันเล็กที่มีปลายมน และติดสปริงตรงกลางช่วยเด็กที่ยังมีแรงมือไม่พอ
วันก่อนแม่อ่านเจอหนังสือของแม่เกาหลีเล่มหนึ่ง เขาเล่าว่าเมื่อลูกเขาอายุขวบครึ่ง เขาเริ่มฝึกให้ใช้กรรไกรแล้ว .. มันช่วยลูกฝึกกล้ามเนื้อมือและนิ้วได้ดีมาก
เออ ..เข้าท่าแฮะ
รีอันชอบเล่นกรรไกรอยู่ซะด้วย ก็ให้มีของตัวเองเลยเป็นไง จะได้ปลอดภัยกว่าเล่นกรรไกรอันอื่น

ครั้งแรกเมื่อแม่แกะออกจากห่อ ยื่นให้ ลูกใช้สองมือจับสองขากรรไกรเหมือนเคย
พยายามสอนให้เอานิ้วสอดยังไงก็ไม่ได้ ไม่ยอม
แม่เลยปล่อยให้เล่นคนเดียว คราวนี้ลูกใช้กรรไกรตีกระดาษครับ
เริ่มเรื่อยเปื่อยไปฟาดอย่างอื่นบ้าง แม่เลยเก็บ
แต่พอหนูร้องขออีก แม่เลยหยิบลงมาอธิบายหนูว่า กรรไกรไม่ได้มีไว้ฟาด
แต่เอาไว้ทำอย่างนี้ แล้วก็ทำให้ดู

ณ ฉัีบพลันนั้นเอง นิ้วลูกก็สอดเข้าไปตามร่องที่เขาทำไว้พอดิบพอดี
แม้ว่าใช้นิ้วชี้ยังไม่ได้ เพราะช่วงห่างระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วโป้งยังแคบเกินไป
ลูกเลยใช้นิ้วกลางกับนิ้วนาง แล้วหนูก็เริ่มตัดกระดาษครับ
มีแม่เป็นผู้ช่วยถือกระดาษให้ สลับกับสอนให้ถือเองบ้าง
ลูกตัดกระดาษขาดเป็นชิ้นๆได้ด้วยตัวเองแล้ว เย้ๆๆ
แม่นี่นะ ลูกตัดกระดาษได้ก็นั่งดีอกดีใจอยู่คนเดียว เย้ๆลั่นบ้าน
แม่ยกหนูไปตัดอวดอาปา ชิ้นนึง
แล้วหนูก็เพลินกับการตัดจนกระดาษที่ให้ไปหมด

แม่ชักเชื่อแล้วสิ ว่ามีอะไรพอสอนได้ก็สอนเข้าไป
เดี๋ยวไปหาโรลเลอร์เบลดไซส์รีอัน ให้ซะเลย ฮ่าฮ่าฮ่า
มันคงมีหรอก (แปลว่าจะไปมีได้ยังงั๊ย มีใครคิดพิเรนท์เหมือนคุณบ้าง อิอิ)