ไม่ทำให้ไม่ได้น่ะสิ

ชีวิตของลูกน่าจะขึ้นอยู่กับ"การเล่น"เป็นส่วนใหญ่แล้วตอนนี้
หากว่าหยุดหลายวัน รีอันจะยอมไปรร.โดยดี
เวลาบอกว่าวันนี้ไปออรินนีจิ๊บ ..จะพยักหน้าหงึกหงัก
แล้วเล่นต่อ อย่างอารมณ์ดีเป็นส่วนใหญ่


อารมณ์ดีเป็นส่วนใหญ่ ขี้น้อยใจโผล่มาแล้ว
เมื่อคืน นอนแบบพยายามไม่นอนอยู่นาน จนแม่เกือบหลับคาที่ไปหลายรอบแล้ว
ลูกยังบังคับตัวเองนอนลืมตาอยู่
แม่เลยลุกมาดุเสียเลย

สักพักมีเสียงร้องไห้กระซิกๆ ไอ่หมาน่อยนอนร้องไห้กระซิกๆแบบน้อยใจลับๆ

เฮ๊อะ..

ณ เวลานี้ ส่งไปโรงเรียนแล้ว โบกมือหยอยๆแบบยิ้มแย้ม
จะอยู่ที่นี่อีกสัปดาห์เีดียวเท่านั้น(아리체) แล้วก็จะย้ายไปkinderkidsแล้ว
หวังว่าจะยิ้มแย้มแบบนี้ต่อไปนะลูก..
ถึงตอนนั้นแม่ก็คงต้องปรับตัวเหมือนกัน

นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ต้องเตรียมตัวรับมือกับการปรับตัวเพื่อปรับความสูงลูก..

พ่อบ่นว่า รีอันเอ๋ย ใช้เงินเก่งจังเลยลูก
จริงๆแล้วพ่อแม่มันใช้ให้ทั้งนั้นเลย เพื่อลูก คำเดียวเท่านั้น ..

ต้นเดือนแม่จูงพ่อไปจ่ายค่า คาเบ 자석가베/orda โดนรูดไป165มันวอน
ยังมีต่อมาอีกนะพ่อนะ ..

แต่รักลูกจัง เราทำให้ได้เท่ากำลังของเราแหละ
ไม่ทำไม่ไหวจริงๆ