ปรับกันทุกวัน

เมื่อวานแม่ต้องติวเข้มตัวเองในการรับมือกับอารมณ์ลูก ต้องเอาให้อยู่ให้ได้ เพื่อจะไม่เลยเถิด และไม่กลายเป็นความเคยชิน
ไม่อยากให้รีอัน สนองตอบอารมณ์ตัวเองทันใดจนเคยชิน
ผลคือ เช้านี้พอจะเอาได้อยู่ แล้วลูกก็พูดเองอย่างอารมณ์ดี
"Let's go to kindergarten , it's fun"
สักพักก็ชวนซ้ำอีกเป็นภาษาเกาหลี เร่งให้เรารีบไปโรงเรียนกัน"

แต่พอถึงเวลา จับเข้าแถว เอาอีกแล้วหันหลังกลับวิ่งหนีอีกแล้ว ยังไม่เป็นสันติภาพเสียที เฮ้อ เริ่มอายชาวบ้านเขามากขึ้นแล้วนะ

2เดือนแล้วนะ

ตอนเย็น วันนี้พ่อจะมารีอันไปหัดเล่น inline skate พ่ออยากพาไป เพราะอยากโก้เล่นกับลูก
ผลคือ เราต้องยกเลิกคลาสเปียโน เพราะรีอันร้องไห้ ง่วงนอน หลับมาในรถเลย
ฟังพ่อบ่นรีอันแล้ว นึกสงสารลูกจริงๆ

ก่อนนอน รีอันยังไม่หลับ อยู่ดีๆก็พูดขึ้นมาว่า "엄마 아빠싫데"
งานเข้าแล้วหละ

วันนี้แม่เลยชดเชยให้มากเป็นพิเศษด้วยการพาเล่น shadow puppet รีอันชอบมากกกกก
พรุ่งนี้และวันต่อๆไป แม่จะหาอะไรมาเล่นให้มากขึ้นอีก ^^
รักลูก