Sunday, October 01, 2006

หวงหนู

ทำไมวันนี้แม่จึงได้มีอารมณ์ที่บีบคั้นมากมายเช่นนี้นะ
ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ อันก่อให้เกิดความไม่ปกติทางอารมณ์อย่างนี้
แม่อยากเอาหนูออกมาวางข้างนอกก่อน
ให้แม่จัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยใส่หนูกลับเข้าไปจริง ๆ

มีหลายอย่างที่แม่บอกตัวเองว่า ต้องทำใจ
ในความหมายของคำสั้นๆท่อนนั้น มันรวมหลายอย่างเอาไว้
ความรู้สึกเป็นอิสระ ไม่ต้องรอคอยอะไร รอคอยใคร
แต่ในขณะเดียวกัน มันน่าเศร้าจังลูกเอ๋ย
แม่พยายามเดินออกมาจากความรู้สึกเหล่านั้นให้ได้
การเดินออกมา เท่ากับการพาหนูให้ออกมาจากสถานการณ์นั้นด้วย

การดำเนินชีวิตที่มีอิทธิพลต่อใครที่อ่อนไหวและบอบบางอย่างหนูนี่
ช่างอึดถึดไม่น้อยเลยลูก
เราต้องรู้จักตัวเอง เราต้องพาตัวเองออกจากภาวะที่เราอยากให้มันตายไปไกลๆจากเรา
เราทำตามแรงขับดันภายในตัวเองไม่ได้
ควบคุมมากๆเข้าก็เหนื่อย .. จัง ลูกจ๋า

แม่พยายามทำทุกอย่างเหล่านี้ เพราะรักลูกเท่านั้นเอง
แม่อยากให้ลูกเติบโตออกมาเป็นเด็กที่ภาวะที่พร้อมสำหรับทุกเหตุการณ์ที่ไม่น่าเชื่อบนโลก
แม่ไม่อยากให้หนูมีเลือดเนื้อที่เป็นเชื้อที่น่ารังเกียจในธรรมชาติบางอย่างของแม่

แม่ไม่อยากให้ตัวแม่เป็นอุปสรรคสำหรับลูกในการดำเนินชีวิตของหนูเลย

แม่พยายามอย่างยิ่งที่จะ ไม่ใส่ มันลงไป
เอาใจช่วยแม่ด้วยนะลูกนะ

วันนี้แม่สะบักสะบอมเหลือเกิน
2006/9/31

3 comments:

Anonymous said...

แม่ย่อมให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูกเสมอเลยจริงๆนะคะ น้องนางฟ้าโตมาต้องเป็นคนดี มีจิตใจดีแน่ๆเลย ^^

ถ้ากังวลเรื่องอื่นมากๆ ลองเอาสมาธิไปปักหมอน เล่นโยคะดีมั๊ยคะ เผื่อจะทำให้จิตใจสงบลงได้บ้าง.. ห่วงหลาน

บาร์ติเมอัส said...

พักบ้าง

เจยังไม่เห็นด้วยที่พี่ใช้ชีวิตสมบุกสมบันแบบคนไม่ท้อง ในขณะที่อุ้มหลานจ๋าของเจ อยู่

เฮ้อ

Anonymous said...

พี่กุ้ง ดีใจด้วยนะคะที่มีชีวิตน้อยดุ๊กดิ๊กอยู่พุงแล้ว

เพิ่งรู้จากต้องตะกี้แต่อ่านไดแล้วทำไมรู้สึกว่าพี่กุ้งเหงาจัง

อย่าเครียดนะคะ เดี๋ยวลูกออกมาคิ้วผูกโบว์แบบเจ้าแล้วแต่นะพี่กุ้ง
มีไรเรื่องท้องๆ เรื่องนมๆมาคุยกันดีกว่าเนอะ
ยิ้มค่ะยิ้มหวานๆนะพี่เพือนแองจี้น้อยๆในพุง