บอกรักแฮปปี้เบิร์ธเดย์ แบบหนู

ที่รักของแม่ ..

ก่อนอื่นคงต้องรายงานหนูก่อนว่า ที่แม่고민ลำบากใจคิดทบทวนเรื่องลงคอร์สทำของขวัญให้ลูกแล้วผลเป็นยังไง
ผลก็คงเป็นว่า แม่ยอมแพ้สิ ... แม่ขี้เหนียว แต่ใจป้ำให้ลูกนี่ น่ากลัวเหมือนกัน
วันนี้เราเริ่มต้นด้วยกระเป๋าผ้าอ้อม ปลาย่างแสนสวย ของหนู ที่แม่ก็ไม่รู้จะไปหาวิธีทำที่ไหนยังไงดี
เฉพาะราคาเศษผ้าชิ้นต่างๆ แม่จ่ายไป 45,000วอนเลยลูก แพงน้ำตาไหลจริงๆ
จ่ายค่าเรียนไป 30,000 รวมกันแล้วเกือบแสนนึง ..

ความจริงแม่ไปแต่เช้า ไปนั่งต่อราคาคุณครูเขาก่อนลูก
แม่สามารถหน้าด้านได้ เวลาเสียดายตังค์ขึ้นมาอย่างนี้แหละ
แต่ก็แค่ขอต่อให้แกจัดราคาคอร์สพิเศษรวมสองคอร์สเข้ามาด้วยกัน แต่รวมไม่กี่ตัวเท่านั้นเอง
คอร์สเทดดี้แบร์นี่ แม่ไม่รู้ว่าจะสามารถทำได้สักกี่ตัวเชียว
รู้สึกว่า เวลามันช่างผ่านไปเร็วมากๆ ผ้าห่มหนูก็ยังดูยากอีกด้วย
(เฉพาะแพทเทิร์นของอาจารย์ ที่แสนน่ารักที่แม่ชอบนะ)
กระเป๋าปลา แม่ก็ต้องนั่งเย็บปลาย่างทีละตัวๆ เป็นจำนวนถึง 25 ตัวเลยลูก
ตัดเศษผ้ามาปะกันอีก 25 ชิ้น เป็น 50ชิ้น
ทำปลาที่หูหิ้วอีก 10 ตัว ทั้งหมดต้องปั้นปลาอ้วนให้หนู สามสิบห้าตัวจ้ะ

แต่แม่ก็เริ่มวันแรกของคอร์สด้วยใจที่กระตือรือล้น
อยากจัง อยากจริง อยากทำให้หนู ให้เสร็จเร็วๆ ให้มีเวลาเหลือทำอย่างอื่นได้อีก

เมื่อวาน เกิดเหตุการณ์ที่แม่ คงลืมไม่ลงจ้ะ
แม่กลับมาจากควิลท์ เลยลงนอนด้วยความเหนื่อยแบบอยากขาดใจ
ต้องเอาขวดนมเปิดเสียงนกร้องมาวางบนพุงให้หนูฟังด้วย
จะได้นอนด้วยกัน ...
แม่วางขวดนมบนพุงได้นาทีเดียว ก็เกิด แรงขับดัน ปุ้งง เหมือนระเบิดในท้อง
แม่ตกใจมากเลย ..
ลมระเบิดในท้องแบบนี้ รู้สึกมานานแล้ว แต่ไม่เคยแรงเท่านี้

ณ วินาทีนั้น แม่เริ่มตระหนักได้ว่า ที่เราคิดว่าเป็นลมในท้องธรรมดาๆที่ผ่านมานั่นไม่น่าใช่เลยนะ
ตกบ่าย ขณะขับรถ มันเกิดอีกปุ๊งนึง โอยย ชัดแล้วฉัน ..
แล้วแม่ก็นั่งลูบพุงที่เพิ่งโดนหนูถีบไปสองปุ๊งด้วยหน้าบานๆ

ตอนเย็นแม่รีบเสนอหน้าบอกพ่ออย่างสราญใจ
แล้วก็อีกตามเคย ... พ่อไม่เชื่อแม่อีกแล้วลูก พ่อกล่าวหาว่าแม่คิดไปเอง
พอเข้านอนตอนค่ำ แม่เลยเสนอให้เอาขวดนมเสียงนกร้องมาวางพุงแล้วพ่อเอามือมาวางรอดู

แล้วก็มีอีกหลายปุ๊งเลย เอาเข้าแล้วมั้ยล่ะ มือพ่อที่วางบนพุงแม่ก็โดนหนูถีบไปด้วย
พ่อเริ่มสนุก เอาใหญ่เลย ทั้งนั่งร้องเพลงให้หนูฟังทั้งแอบเอาหูฟังเสียงหนูเวลาดิ้นในท้องแม่
และไม่ว่าจะทำอะไร ก็เอามือมาวางรอให้หนูถีบปุ๊งตลอด

เราเล่นกันนานจนดึกเลยหละ
หนูคงถีบพุงแม่จนเมื่อยไปเลยสิ
วันนี้แม่รีบถามคุณครูควิลท์ลูกหนึ่งที่มีท้องพอๆกันกับแม่ทันที
แกบอกว่า หลังจากนี้จะแรงกว่านี้อีก
โอ ลูกจ๋า ยังไงก็ตาม แม่คงไม่มีวันลืมลูกระเบิดลงในพุงแม่เมื่อตอนบ่ายได้แน่นอน

และที่แม่ลืมไม่ลงคือ ...
หนูเริ่มถีบพุงแม่ถี่และชัด เอาเมื่อวันเกิดของแม่ 6พย.
ราวกับจะอยากกล่าวแฮปปี้เบิร์ธเดย์ ให้แม่คนดีของหนูเลยใช่ไหม ...


บอกรักแม่หละสิ ... รู้น่า
2006/11/7